ذكر وقايع سال بيست و يكم از رحلت خير البشر كه سال هفتم است از خلافت امير المؤمنين عثمان بن عفّان در اين سال به قول بعضى از اهل سير فتح ارمنيّه بر دست حبيب بن مسلمة فهرى واقع شده كه شرح آن واقعه سابقا مذكور شده . و در اين سال عبد اللّه بن عامر « 1 » به ولايت خراسان درآمد . سبب اين قضيّه آن است كه چون عبد اللّه بن عامر مملكت فارس را فتح كرد حبيب ابن اوس نزد او رفته گفت كه : اهالى خراسان بعد از وفات امير المؤمنين عمر ، رضىّ اللّه عنه ، عهدى كه با مؤمنان داشتند نقض نموده بغى پيش گرفته‌اند . اگر بدانجانب توجّه نمايى اميد كه به عون الهى [ فتح ] آن ديار به اندك زمانى ميسّر شود . و قولى آنكه ابن عامر چون از تسخير ممالك فارس فارغ گشت ، شريك بن بره حارثى را بر اصطخر والى گردانيده به جانب بصره مراجعت نمود احنف بن قيس « 2 » نزد او رفته گفت كه : اعدا از تو گريزان و ترسانند ، و خراسان مملكتى بغايت وسيع است و محلّ عجايب و غرايب است . رأى صواب آن است كه بدان صوب توجّه نمايى . پس عبد اللّه بن عامر رخصت از امير المؤمنين عثمان ، رضىّ اللّه عنه ، گرفت و استعداد لشكر عظيم نموده از راه كرمان عزم جزم خراسان نمود . چون به نواحى كرمان رسيد مجاشع بن مسعود را با هزار سوار جرّار در آن مملكت گذاشت و حكومت آن ناحيه را به دو تفويض كرد و گفت كه : به محاصرهء بلدهء كرمان مشغول باش تا زمانى كه فتح دست دهد . و ربيعة بن زياد

--> ( 1 ) . عبد اللّه بن عامر بن كريز : پسرخالهء عثمان بود ؛ - اسد الغابه ، ج 30 ، ص 191 . ( 2 ) . احنف بن قيس : لقب معمولى او ابو بحر صخر بن قيس بن معاويه تميمى است . وى در جنگ جمل بىطرف بود ولى در جنگ صفّين به صف طرفداران على ( ع ) پيوست ؛ - طبقات ، ج 7 ، ص 66 .