ذبيح الله صفا

1639

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )

فصل : 1 - پيشداديان 2 - كيانيان 3 - ملوك الطوايف 4 - ساسانيان . قسم سوم پادشاهان دورهء اسلامى شامل سه « مقاله » و شش « باب » : مقالهء اول خلفاى راشدين ، مقالهء دوم بنو اميه ، مقالهء سوم بنو عباس . و شش باب چنين است : باب اول شاهان ايران در عهد عباسيان شامل يازده فصل ( 1 - طاهريان 2 - صفاريان 3 - سامانيان 4 - غزنويان 5 - غوريان 6 - بويهيان 7 - سلجوقيان 8 - خوارزمشاهان 9 - اتابكان 10 - اسمعيليان مغرب و ايران 11 - قراختائيان كرمان ) ، باب دوم مغولان از چنگيز خان تا ابو سعيد ميرزا بهادر خان ، باب سوم ملوك الطوايف بين مغول و تيمور ، باب چهارم تيموريان ، باب پنجم تركمانان آق‌قويونلو و قراقويونلو ، باب ششم ازبكان ماوراء النهر و خراسان . قسم چهارم تاريخ صفويان . 17 - مظفر بن محمد شفايى دربارهء مظفر بن محمد حسينى كاشانى متخلص بشفايى و كتاب او طب شفايى يا « اقرابادين شفايى » و ترجمهء لاتينى آن پيش ازين « 1 » اشاره‌يى داشتيم . وى كتابى در اخلاق دارد كه به اخلاق شفايى مشهور است . نسخه‌يى از آن بشمارهء 3546 . Or در كتابخانهء موزهء بريتانيا ملاحظه شد . در آغاز آن بعد النعوت گويد : « . . . فاما بعد فقير حقير كثير التقصير مظفر الحسينى الطبيب الكاشانى المتخلص بشفايى باوجود قلت بضاعت و عدم استطاعت كمر اطاعت باشارت پير روشن‌ضمير ، كه ضمير منير او چراغ مجلس روحانيان صوامع قدس است وراى عالم آرايش شمع شبستان روشن‌دلان مجامع انس ، بر خاصرهء جان بسته اين چند كلمه در علم اخلاق كه منافع آن بخاص و عام و اصل و فوايد آن عموم انام را شامل است بعد استخاره و استجازه بر صفحهء انشاء رقم نموده . . . » و آن را بنام شاه تهماسب صفوى درآورده و به دو تقديم نموده است . در مقدمهء كتاب بعد از مقدماتى كه اندكى از آن نقل شده ببحث در

--> ( 1 ) - همين جلد ، بخش نخستين ، ص 361 - 362 .