محيى الى الحضرة العلية الصفوية . . . » ، سخن از « شاه دين‌پناه » مىرود كه عنوان متعارف شاه تهماسب صفوى ( 930 - 984 ه ) بوده و ازينجا معلوم مىشود كه بيشتر از سال مذكور زنده بوده و بعد از سال 930 ه درگذشته است . نثر او روان و استوار و بر شيوهء مكتوبهاى مشايخ صوفيه است . 6 - قاضى احمد غفارى « 1 » قاضى احمد بن محمد غفارى از مؤلفان و نويسندگان مشهور سدهء دهم هجريست . علت اشتهارش بغفارى آنست كه نسبت او به امام نجم الدين عبد الغفار قزوينى از فقيهان مشهور شافعى ( م

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تحفهء سامى ، سام ميرزا صفوى ، تهران ، 1314 ، ص 74 و راجع بپدرش محمد ص 73 - 74 . * هفت اقليم ، محمد امين رازى ، تهران ، ج 3 ص 178 . * آتشكده ، آذر ، تهران چاپ دكتر سادات ناصرى ، ص 1150 . * تاريخ نظم و نثر در ايران و در زبان فارسى ، سعيد نفيسى ، ص 354 و 832 . * نفائس المآثر ، مير علاء الدوله حسنى سيفى قزوينى بنقل از تاريخ تذكره‌هاى فارسى ، ج 2 ص 379 . * فهرست نسخ فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، چارلز ريو ، ص 106 و 111 - 115 . * فهرست نسخه‌هاى فارسى كتابخانهء ديوان هند ، اته ، چاپ افست 1980 ، ج 1 ، س 34 - 36 . * كشف الظنون حاجى خليفه ، چاپ استانبول ستون 1976 و ستون 622 . * هدية العارفين ، اسمعيل پاشا ، استانبول ، س 145 . * فهرست نسخه‌هاى فارسى كتابخانهء ملى پاريس ، بلوشه ، ج 1 ، ص 229 - 230 . * رياض الشعرا ، و إله داغستانى ، خطى . * نتايج الافكار ، محمد قدرة الله گوپاموى هندى ، ص 51 - 52 . * رياض العارفين ، آفتاب راى لكنهوى ، پاكستان 1976 ميلادى ج 1 ص 41 . * ترجمهء تاريخ ادبيات اته ، ص 237 .