115 - ميرنجات اصفهانى « 1 » مير عبد العال متخلص بنجات پسر مير محمد مؤمن حسينى از سادات كوه كيلويهء فارس ساكن اصفهان ، از شاعران سدهء دوازدهم هجرى و از مترسلان ماهر روزگار خود بود . بعهد شاه سليمان صفوى ( 1077 - 1105 ه ) در دفترخانهء شاهى به خدمت اشتغال داشت و در دورهء شاه سلطان حسين ( 1105 - 1135 ه ) در كتابخانهء سلطنتى خدمت مىكرد . نستعليق را خوش مىنوشت . بنابر نقل نصرآبادى ، پدرش مير محمد مؤمن نويسنده و محاسب و مستوفى كارآمدى بود و پسرش مير عبد العال شغل پدر را در كارهاى ديوانى دنبال نمود و در همان حال شاعرى نيز مىكرد و غزل و مثنوى مىساخت و شعرش را در مجلس اشراف مىخواند و از جايزه‌هاى آنان برخوردار مىشد . اما آذر خلاف نصرآبادى شاعرى نجات را كوششى بيهوده دانسته و گفته « شعر بسيارى ساخته كه قابل هيچ تذكره‌يى نيست . لطيفه‌هاى بىمزه موزون كرده و چون در آن زمان آن طريقهء غير مرضيه شايع بوده خيالات سيد مشار اليه درين فن سرآمد معاصرين خود بوده لهذا نزد خواص و عوام معزز و محترم بوده . . . »

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء نصرآبادى ، ص 340 - 342 . * روز روشن ، تهران ، ص 804 . * صحف ابراهيم ، خطى . * تذكرهء حزين ، ص 62 - 66 . * ضميمهء فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ص 212 . * تاريخ تذكره‌هاى فارسى ، ج 1 ، ص 654 - 656 . * آتشكده ، تهران ، ص 1032 - 1033 . * رياض الشعراء واله داغستانى ، خطى .