23 - محتشم كاشانى « 1 » شمس الشعرا كمال الدين محتشم كاشانى پسر خواجه مير احمد از خاندانى متمكن در كاشان بوجود آمد كه اصلش از نراق بود . سام ميرزا نوشته است كه : « از كاشانست و ببزازى مشغولست و در شعر طبعش بد نيست » و صمصام الدوله شاهنوازخان نيز بر همين منوال نوشته است كه « ابتدا بشعر بافى اشتغال داشت ، پس از آن در وادى سخن طرازى قدم زده » و گمان مىرود كه اين نسبت شعربافى بمحتشم در آغاز حيات از همان اشتغال كمال - الدين پيش از شهرت در شاعرى ببزازى برخاسته باشد و دور نيست كه كمال الدين اين پيشه را از پدر به ارث برده باشد زيرا عنوان « خواجه » كه در آن روزگار عادتا براى بازرگانان به كار برده مىشد ، نشان از اشتغال او

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تحفهء سامى ، تهران 1314 ، ص 190 . * هفت اقليم ، تهران ، ج 2 ، ص 460 - 463 . * عالم‌آراى عباسى ، تهران 1350 ، ص 179 - 180 . * خلاصة الاشعار تقى الدين كاشى ، خطى . * بهارستان سخن ، ص 413 - 414 . * صحف ابراهيم ، على ابراهيم خان خليل ، خطى . * تذكرهء نصرآبادى ، ص 472 - 474 . * گنج سخن ، دكتر صفا ، ج 3 ، ص 40 - 42 . * آتشكدهء آذر ، بمبئى ، ص 247 - 251 . * مجمع الفصحا ، ج 2 ، ص 36 - 38 . * نتايج الافكار ، بمبئى 1336 ، ص 621 - 629 . * فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ص 665 - 666 .