گرديد ، بدين‌معنى كه مؤلّفى بنام محمود كتبى ( يا : گيتى ) آن را تلخيص كرد و بقيهء وقايع دوران آل مظفر را تا پايان عهد آن سلسله بر كتاب افزود و ازين‌راه كتاب ملخّص و جامعى در تاريخ آل مظفر پديد آورد . معين الدين در مواهب الهى بكتاب ديگرى بنام اساس السلطنة در تاريخ آل مظفر اشاره مىكند « 1 » كه گويا كتابى مفصّل درين باب بوده است . از معين الدين كتاب ديگرى در دست است و آن ترجمه‌ييست از « رشف النصائح الايمانيّة و كشف الفضايح اليونانيّة » از شيخ شهاب الدّين ابو حفص عمر بن محمّد سهروردى عارف مشهور ( م 632 ه ) كه بسال 774 هجرى براى شاه يحيى ، پيش از آنكه بسلطنت برسد ، از تازى بپارسى گرداند . - رساله‌يى نيز بنام « نزهة السرور » ازو در دستست كه بسال 757 در تهنيت وصلت شاه شجاع با دختر امير سلطانشاه نوشت « 2 » . 55 - شمس منشى شمس الدين محمد بن هندو شاه بن سنجر بن عبد اللّه صاحبى نخجوانى از مؤلفان و نويسندگان معروف ايران در قرن هشتم هجريست . ذكر احوال پدرش هندو شاه مؤلف تجارب السلف پيش‌ازين آمده است « 3 » و اما پسر او شمس الدين محمد مانند پدر از نويسندگان مشهور و از مترسّلان نامبردار و به همين علت به « شمس المنشى » معروف بوده است . دربارهء تاريخ ولادتش بصراحت اطلاعى نداريم ولى چون در سال 767 كه سال اختتام كتاب دستور الكاتب است ، چنان كه خود صريحا گفته ، هفتاد و سه ساله بود ، پس ولادتش بسال 684 هجرى اتفاق افتاد ، و از آنجا كه بعد از دوران سلطان اويس جلايرى

--> ( 1 ) - مواهب الهى ص 14 . ( 2 ) - مقدمهء مواهب الهى ص 12 - 13 . ( 3 ) - همين كتاب و همين جلد ص 1243 - 1244