و نويسندگان معروف قرن هشتم هجرى است . پدرش مولانا جلال الدّين محمد از جملهء علماء عهد خود و از ملازمان امير مبارز الدين محمّد بوده است و معين الدين بعد از كسب مقدمات علوم مدتى در خدمت قاضى عضد الدّين ايجى كه پيش‌ازين ذكر او آمده است تحصيل كرد و دو سه سال در خدمت وى مفتاح العلوم سكّاكى و شرح اصول ابن حاجب و كشّاف زمخشرى و شرح كتابهاى مواقف و جواهر را در اصول و كلام خواند و به همين سبب است كه او را يك جا « استاد » خود خوانده « 1 » و جاى ديگر « 2 » بتفصيل بيشترى گفته است كه « از آثار سعادت كه اين ضعيف را ميسّر شد آنكه دو سه سال شرف ملازمت درسگاه فضل و بخشش دريافتم و از بحر بىكران علومش به قدر استعداد خويش اغتراف نموده اقسام مفتاح العلوم و بعضى از شرح مفصل ابن الحاجب از جانب رفيعش استفاده كردم و شطرى وافى از كشّاف و شرح اصول و مواقف و جواهر بقرائت جمعى از مشاهير علما استماع كردم » . معين الدين پس از كسب كمالات در نتيجهء شهرت و تقرّبى كه پدرش پيش از وى

--> - 19 ، 92 ، 93 ، 94 ، 140 ، 148 ، 149 ، 150 ، 211 ، 243 ، 312 و غيره كه ببعضى از آنها در ذيل صحايف اشاره خواهد شد . * جامع مفيدى از محمد مفيد مستوفى بافقى ، چاپ تهران 1340 بتصحيح آقاى ايرج افشار ص 329 - 330 * تاريخ يزد تأليف جعفر بن محمد جعفرى ، چاپ تهران 1338 شمسى بتصحيح آقاى ايرج افشار ص 78 و ص 204 - 207 * تاريخ جديد يزد ، چاپ يزد سال 1317 شمسى ص 130 - 131 * تاريخ مفصل ايران . . . ( عهد مغول ) ، عباس اقبال آشتيانى ، چاپ دوم ص 527 * گنجينهء سخن از مؤلف اين كتاب ، ج 4 ، تهران 1350 ص 312 - 313 ( 1 ) - مواهب الهى ص 92 - 93 ( 2 ) - ايضا ص 243 .