ذبيح الله صفا
1225
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )
كتابهاى خود را بدرخواست سيّد تاج الدين ابرقوهى در كوه ابراهيم ابرقوه تأليف كرده و شيوهء نگارش در همهء آنها ساده و نثر عزيز الدين همهجا فصيح و زيباست . عزيز الدّين نسفى شعر فارسى را نيز خوب مىسرود . اين رباعى را از او نقل مىكنيم : كس در كف ايام چو من خوار مباد * محنتزده و غريب و غمخوار مباد نه روز و نه روزگار و نه يار و نه دل * كافر بچنين روز گرفتار مباد ! 22 - صدر « 1 » صدر از منشيان بليغ آسياى صغير در قرن هفتم هجرى است . وى اسم و نسب خود را در مقدمهء روضة الكتّاب كه بعد ازين معرفى خواهيم كرد چنين آورده است : « ابو بكر بن الزّكى المتطبّب القونوى الملقّب بالصّدر » « 2 » و بنابر همين اشارت ، مولد و مقام اصلى او شهر قونيه ، مركز حكومت سلجوقيان روم بود ، ولى چنان كه از مطالعه در منشآت او برمىآيد در شهرهاى ديگر آسياى صغير نيز اقامتهايى داشته و شايد بمأموريتهاى موقت ديوانى در آن بلاد سرگرم بوده است . وى از علوم و معارف زمان خود مطّلع بود و از آن ميان مخصوصا در طب و ادب و انشاء و ترسّل مهارت يافت . ذكر « المتطبّب » دنبال اسم او و همچنين اشاراتى كه
--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به « روضة الكتاب » بتصحيح و تحشيهء ميرودود سيد يونسى ، چاپ تبريز ، 1349 و بحث مشروح مصحح كتاب دربارهء شرححال و آثار نويسنده كه در مقدمهء كتاب مذكور آمده است . ( 2 ) - روضة الكتاب ، ص 4