ذبيح الله صفا
1109
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )
بوده است . وى در اشعار خود « ابن نصوح » تخلّص مىكند « 1 » و در كتب تراجم نيز بهمينگونه شهرت دارد . ولادتش در اوايل قرن هشتم در خاندانى متمكن در شيراز اتّفاق افتاد و پدرش نصوح « از اكابر واجلهء آن شهر و بوفور عظمت و كثرت جاه ممتاز بود » « 2 » . در خلاصة الاشعار آمده كه « بعضى گويند مولد آن جناب تبريزست و در آنجا نشو و نما يافته » ، علّت اين تصور آنست كه ابن نصوح در اشعار خود فراوان از تبريز ياد نموده و بدان اظهار شوق كرده است « 3 » زيرا چنان كه بعد از اين خواهيم ديد قسمت اعظم عمر او بعد از سفر عراق
--> - از صفحهء پيش * خلاصة الاشعار تقى الدين كاشانى نسخهء خطى * تذكرة الشعراء دولتشاه ص 250 باختصار * هفت اقليم ج 1 ص 210 باختصار * تذكرهء صحف ابراهيم نسخهء خطى باختصار * مخزن الغرائب نسخهء خطى باختصار ( 1 ) - : بلبلان گلشن اخلاص چون ابن نصوح * هر سحرگه ورد اخلاق على از بر كنند كمينه بندهء ديرينهء تو ابن نصوح * كه هست ورد دعاى تو مونس جانش ابن نصوح چون تو ره نيستى نرفت * الا كسى كه بر سر هستى نهاد گام ( 2 ) - نقل از خلاصة الاشعار ( 3 ) - : در غربت ار بميرم اى خاك رى امانت * كين جسم ناتوان را چندان نگاه دارى كز خاك پاك تبريز اينجا رسد نسيمى * اجزاى قالبم را يكيك به دو سپارى * اى خاك پاك خطهء تبريز تابكى * مانند بحر كار تو خاشاك پرورى -