55 - معين جوينى « 1 » مولانا معين الدين جوينى از مشايخ و وعّاظ خراسان در قرن هشتم هجرى و از جملهء نويسندگان و شاعران معروف عصر خود و ادوار بعد از خود بود . وى در اشعار خويش « معين » و بندرت بسيار « معينى » تخلّص مىكرد و چون « معين » را در مقطع اشعارش بيشتر به كار برده به همين سبب درين كتاب به همين عنوان كه با نام او نيز سازگارست ، معرّفى شده ليكن محققان قديم و جديد بىآنكه به اين مسائل توجه كنند ، از دولتشاه ببعد ، همه‌جا او را با لقب شعرى « معينى » ياد كرده‌اند . شرح احوالش را در مآخذ معدودى كه ازو ياد شده باختصار تمام آورده و در آنها بيشتر بذكر كتاب نگارستان او ، آن هم نقل از آن ، اكتفا كرده‌اند و شرح نسبة مشروح حالش را در تذكرهء خلاصة الاشعار تقى الدين كاشى مىبينيم . وى دربارهء معين الدين نوشته است كه علّامهء زمان و مقتداى مشايخ و وعّاظ بوده و در فنّ تصوّف و تذكير و دقايق

--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * خلاصة الاشعار تقى الدين كاشانى نسخ خطى * تذكرة الشعراء دولتشاه سمرقندى چاپ تهران ص 379 - 385 * تاريخ مفصل ايران ، عهد مغول ، از مرحوم عباس اقبال ، چاپ دوم ص 525 * تذكرهء مخزن الغرايب رديف ميم ، نسخهء خطى . * هفت اقليم امين احمد رازى چاپ تهران ج 2 ص 305 - 306 Catalogue of the Persian Manuscripts , by Charles Rieu . Volume II , P . 754 .