ذبيح الله صفا
936
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )
45 - ركن صاين « 1 » ركن صاين هروى از شاعران مشهور قصيدهسرا و غزلگوى در قرن هشتم است . وى در اشعار خود غالبا « ركن » « 2 » و بسيار بندرت « ركن صاين » « 3 » تخلص مىكند و على القاعده بايد ركن ( - ركن الدين ) اسم او و صاين « صاين الدين » نام پدرش بوده و « ركن صاين » صورت اضافهء ابنى داشته باشد « 4 » . ركن در اوايل قرن هشتم هجرى در
--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * ديوان ركن صاين چاپ پتنه ، 1959 ميلادى بتصحيح آقاى پرفسور سيد حسن ، موارد مختلف از آن ديوان كه در ذيل صحايف نشان داده شده است * تذكرة الشعراء دولتشاه ص 262 - 263 * تذكرهء صحف ابراهيم نسخهء عكسى متعلق بنگارنده مأخوذ از نسخهء خطى توبينگن * خلاصة الاشعار تقى الدين كاشانى نسخهء عكسى متعلق بنگارنده مأخوذ از نسخهيى كه احتمالا نسخهء اصلى خط مؤلف است ، ص 89 ببعد * مواهب الهى ، تهران 1326 ص 149 * حبيب السير ج 3 ص 294 * لطائف الطوايف ص 247 * مرآة الخيال ص 42 * آتشكدهء آذر در ذيل سمنان ، چاپ هند ص 217 ( 2 ) - مانند : مثال روضهء رضوان به چشم همت ركن * بجنب قامت تو كمترست از خاشاك و امثال آنكه متعددست ( 3 ) - مانند : يك نفس از عشق خالى نيستيم * ركن صاين ، تا ز مادرزادهايم ! ( 4 ) - صاين الدين از جملهء القاب و اسامى رائج در قرن هشتم و نهم بوده است مانند « قاضى صاين الدين على تركهء اصفهانى » ؛ و همچنين بود ركن الدين .