مبارز الدين محمد و وزير او بهاء الدين محمود بن عز الدين يوسف كه از اعقاب نظام الملك طوسى بود سروده و در مناقب او و پدر و اجدادش هريك فصلى ترتيب داده است [ يعنى در مناقب : 1 ) نظام الملك قوام الدين ابو الحسن على طوسى و 2 ) تاج الدين ابو الفتح محمود حميد الملك و 3 ) نور الدين قوام الملك مسعود بن حميد الملك و 4 ) فخر الدين احمد بن قوام الملك و 5 ) زكى الدين محمود بن فخر الدين احمد و 6 ) عزّ الدين يوسف بن زكى الدين محمود و 7 ) بهاء الدين محمود بن عزّ الدين يوسف يعنى ممدوح خواجو در همين منظومهء گهرنامه ] و اين بهترين مورديست كه نسب خاندان نظام الملك طوسى تا اواسط قرن هشتم در آن ضبط و حفظ شده است . غير از ديوان و منظومه‌هاى مذكور خواجو آثار ديگرى دارد بدين شرح : 1 ) مفاتيح القلوب كه منتخبى است كه خواجو از اشعار خويش بنام امير مبارز الدين در سال 747 ترتيب داد . 2 ) رسالة البادية بنثر در سوانح سفر كعبه كه بسال 748 بپايان رسيد . 3 ) رسالهء سبع المثانى در مناظرهء شمشير و قلم كه بنام امير مبارز الدين محمد در سال 748 تمام شد 4 ) رسالهء مناظرهء شمس و سحاب بنثر كه بعد از رسالهء سبع المثانى نوشته شد « 1 » . با مطالعه در آثار منظوم و منثور خواجو كه مجموعهء عظيمى از غرر الفاظ و درر معانيست به خوبى دريافته مىشود كه او دوستدار حرفهء خويش بوده و عمر خود را درين راه نهاده و به همين سبب مورد احترام اقران و معاريف روزگار خود بوده است . وى بنابر روش ادباى زمان از اكثر علوم مطلع و در بعضى مانند نجوم و هيئت ذيفن بود . علوّ سخنش در

--> ( 1 ) - دربارهء اين رسالات رجوع شود بمقدمهء آقاى سهيلى بر ديوان اشعار خواجوى كرمانى .