معروف قرن هفتم و هشتم هجرى و از عارفان مشهور عهد خويش است . اسم او را در همهء مآخذ به همين اجمال كه ديده‌ايم ضبط كرده‌اند و حتى در تاريخ گزيده فقط تخلص او ذكر شده و اسمش از قلم افتاده است . اسم يا لقب اوحدى در عده‌يى از مآخذ ( نفحات الانس - مجالس المؤمنين - بهارستان . . . ) اوحد الدّين و در بعض ديگر ركن الدين و نسبتش نيز در مآخذ گاه اصفهانى و گاه مراغى است . علّت آنست كه پدرش اصفهانى بوده ليكن چون ولادت و وفات شاعر در مراغه اتفاق افتاده و مدتى دراز نيز در آن شهر بسر برده بمراغى اشتهار يافته است . تخلص او در آغاز كارش « صافى » بود و در بعضى از اشعارش به اين معنى باز