سخن رفته است . غياث الدين خواندمير دربارهء او نوشته است كه از جملهء شعراء عهد اباقا خان « عماد الدين فضلوى « 1 » است كه مشهور بود بعماد لر ، و عماد لر در سلك مداحان و مصاحبان صاحب ديوان انتظام داشت » « 2 » و آنگاه شرحى دربارهء اينكه وى همواره با صاحب ديوان شمس الدين محمد جوينى شطرنج مىباخت و اينكه صاحب در اثناى بازى با عماد به شوخى سخنى ركيك مىگفت و جواب لطيفى كه عماد در يك رباعى به دو داده بود ، آورده است . بنابر آنچه در كتاب الاوامر العلائيهء حسين بن محمد بن على الجعفرى الرغدى مشهور به « ابن البيبى المنجّمه » آمده وى از مدّاحان و مصاحبان خاندان جوينى بوده يعنى هم شمس الدين محمد صاحبديوان ( مقتول بسال 683 ه . ) و هم علاء الدين عطا ملك جوينى ( م 681 ه . ) را مدح مىگفته است « 2 » و بيك قصيده كه در مدح صاحبديوان با تشبيبى در وصف تيغ و قلم سروده بود « از خزانهء همايون آن حضرت هزار دينار خليفتى جايزه داشت و رفيق مراد و مرام بمسكن و مقام خود شتافت و هر سال تا انقطاع حبال آجال اين مقدار بىتعلّل و تماطل به دو مىرسيد » « 3 » . حمد اللّه مستوفى بر آنچه گفته شده است دربارهء « عماد الدين فضلوى لر » مطلبى جز اينكه او مصاحب و همبازى نرد با شمس الدين صاحبديوان بوده نيفزوده است مگر آنكه نوشته « رساله‌يى در شكايت اخوان و ذمّ زمان انشا كرده است بغايت خوب و فصيح » « 4 » و اينست مجموع آنچه از وى مىدانم . دو قصيده كه ابن بىبى از عماد لر در كتاب الاوامر العلائيه آورده هر دو نشانهء استادى و مهارت عماد لر در سخنورى است . قصيدهء نخستين را عماد لر در مدح شمس الدين صاحبديوان و برادرش عطا ملك جوينى

--> ( 1 ) - حبيب السير ، ج 3 ص 117 . ( 2 ) - رجوع كنيد به دو مورد مذكور از تاريخ ابن بىبى در پاورقى شمارهء 4 از صحيفهء پيشين . ( 3 ) - الاوامر العلائيه ص 720 . ( 4 ) - تاريخ گزيده ، چاپ تهران ص 741 .