ذبيح الله صفا
416
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )
8 - نجيب جرفاذقانى « 1 » ملك الشعرا نجيب الدين الجرفاذقانى « 2 » از شاعران تواناى پايان قرن ششم و اوايل قرن هفتم هجريست كه در شعر بندرت « نجيب » تخلص مىكرد « 3 » . آذر در آتشكده و هدايت در مجمع الفصحا او را مدّاح سلاطين سلاجقه و امين احمد او را مدّاح امراى قلعهء
--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * نسخ ديوان او و از آن ميان دو نسخهء عكسى يكى از نسخهء بريتيش ميوزيوم و يكى از نسخهء كتابخانهء حكيم اوغلو على پاشاى استانبول در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران و نسخهء ديگر در كتابخانهء مجلس شوراى ملى ، و غيره * رياض الشعراء واله داغستانى نسخهء خطى * مجمع الفصحا هدايت ج 1 ص 634 * هفت اقليم امين احمد رازى نسخهء خطى * مرقوم پنجم از كتاب سلم السموات ص 63 * تاريخ نظم و نثر در ايران ، مرحوم سعيد نفيسى ص 165 - 166 * فهرست كتابخانهء مجلس شوراى ملى ج 3 ص 436 * آتشكدهء آذر بتصحيح آقاى سادات ناصرى از ص 1045 ببعد * مونس الاحرار موارد مختلف و غيره ( 2 ) - كلمهء جربادقان ، جرفاذقان ، معرب اسم « گرپاتكان » ( - كوهپايه ) و همانست كه در تلفظ بعدى به « گلپايگان » تبديل شده است . ( 3 ) - مثلا درين بيت : شمهء نيشكر ار بشنود از شعر نجيب * آستينهاى شكر بر سر آن افشاند