مرتضى راوندى

32

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي )

در حق جمعى ديگر از مخالفان آمده است : « وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ . » ( كافران به طعنه گويند چرا خدا بر او معجزه‌اى نفرستاد - سورهء رعد ، آيهء 7 ) . حضرت چه قبل از اعلام رسالت و چه بعد از آن ، هرگز از تحقيق و پرسش از عقايد و نظريات ملل مختلف غفلت نمىورزيد . عده‌اى معتقد بودند كه حضرت در طى مسافرتهاى تجارى و غزوات نه‌تنها از كتب مذهبى يهود و نصارى سود جسته بلكه در اثر تماس با روميان و ايرانيان و دوستى و نزديكى با مردان فاضل و تجربه‌اندوخته‌اى چون سلمان فارسى و پيروان يهود و نصارى و مانى و مزدك ، به اصول عقايد و نظريات اجتماعى و مذهبى آن عصر واقف گرديده و به كمك يكى از دانشمندان عجم ( سلمان ) قرآن را پديد آورده است . آيهء 103 از سورهء نحل كمابيش وجود اين شايعه را تأييد مىكند : « وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ . » ( و ما آگاه هستيم كه كافران مىگويند آن كس كه مطالب اين قرآن را به رسول مىآموزد ، بشرى است اعجمى غيرفصيح ، در حالى كه قرآن كتابى است به عربى فصيح ) . همچنين در سورهء « ص » مرقوم است كه « وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ . » : ( منكران گفتند كه محمد جادوگرى دروغگوست . ) و عده‌اى ديگر تعاليم او را در شمار اساطير و افسانه‌هاى كهن شمردند : « يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ » ( سورهء انعام ، آيهء 25 ) . دارايى حضرت « پيشواى اسلام چهارده غلام داشت كه اكثر آنها را آزاد كرده بود ، از آن جمله سلمان فارسى و زيد بن حارثه قابل ذكرند ، و نيز 5 كنيزك و 7 اسب و دو استر و هفت شمشير ، و سه زره و سه كمان و چهار نيزه و يك سپر و دو مغفر و دو عصا داشت . علاوه بر اين وى را عمامه و ردا و علمى از پشم سياه بود ، و كمرى زيبا و يك جعبهء تير و سه شتر ناقه و 20 شتر مادهء ديگر ، و صد گوسفند ، و دو برد يمانى و دو كرباس و دو پيراهن و جبهء برد يمانى و گليمى سرخ و سه كلاه كوچك لاطى و ازارى و لحافى كرباس سرخ ، و موزهء سياه ، و آيينه‌اى و شانه‌اى و سرمه‌دانى و ناخن‌برى و مسواكى و دو كاسهء چوبين و ظرفى سنگين داشت . . . و دو نعلين از پوست خام زرد داشت . هر جمعه برد سرخ و موزهء سياه ، كه نجاشى فرستاده بود ، مىپوشيد و عود و بوى خوش به‌كار مىبرد . » « 45 » زنان محمد ( ص ) يكى از نكات جالب زندگى حضرت ، تعدد زوجات و علاقهء فراوان او به جنس زن است ؛ چنان كه فرموده است سه چيزى كه خيلى دوست دارم يكى زن و ديگرى بوى خوش و نور چشمم ، نماز است . چنان كه ديديم سرسلسلهء زنان حضرت ، خديجه بود و تا وى حيات داشت ، محمد ( ص ) زن ديگرى نگرفت . پيشواى اسلام در وصف اين زن عاقل و كاردان مىگويد : « . . . در آن وقت كه همه كافر بودند به من ايمان آورد ، در آن هنگام كه همه مرا تكذيب كردند ، او مرا تصديق كرد ؛ آنگاه كه مردم مرا از مال خود محروم مىساختند ، او در دارايى خود با من مواسات كرد و خداوند فقط از او به من فرزند عنايت فرمود . » هنگامى كه خديجه در 56 سالگى درگذشت ، دعوت اسلام از مكه

--> ( 45 ) . حمد اللّه مستوفى ، تاريخ گزيده ، به اهتمام دكتر عبد الحسين نوايى ، ص 165 ( به اختصار ) .