مهارش بن محلى « 1 » سپرد و در بغداد رئيس الرؤسا را بعذآب گرفتند . آخر بر دار كردند . باز قريش بن بدران را فرستادند . خليفه را خواستند . مهارش بن محلى بداذ نرسيذ . خليفه را نزد بدر بن مهلهل فرستاد . ازينجانب چون ابراهيم اينال از پيش سلطان گريخت بساسيرى شنيد . فرستاذ . به او عهد كرد . بهم پيوستند . نزد سلطان لشكر اندك بوذ . انديشه كرد . گريخت . برى آمذ . بعد « 2 » از روزى چند آلب ارسلان و قاروت و ياقوتى پسران جغرى بك آمذند ابراهيم [ ا ] ينال را در هفتاد پولان « 3 » شكستند . بگرفتند و كشتند . طغرل بك باز ببغداد آمذ . وزير « 4 » ابو نصر كندرى « 5 » را با مهد و سراپرده فرستاذ . خليفه را با مهد نشانده با عظمت تمام آوردند . سلطان با شهروان استقبال كرد و هفت بار زمين بوس كرد عذرها خواست كه بجنگ اينال مشغول بودم . بيست [ و ] پنجم ذى القعده خليفه ببغداد آمذ . سلطان پياده عنان

--> ( 1 ) . وى نگهبان حرم خليفه بود كه حرم را از تعرض برادرزاده‌اش قريش بن بدران مصون نگه داشت و از خليفه حمايت كرد . بندارى ، تاريخ سلسله سلجوقى ، ص 19 . ( 2 ) . اصل : بغد . ( 3 ) . هفتاد پولان از قراى رى است . حموى ، معجم البلدان ، ج 4 . ص 977 . ( 4 ) . اصل : وزيرا . ( 5 ) . معروفترين وزراى طغرل عميد الملك ابو نصر كندرى بود . وى حنفى سرسختى بود و چون طغرل اجازه داد كه بر منابر خراسان به هنگام خطبه خواندن شيعيان را لعن كنند ، وى لعن اشاعره را نيز كه تمايل به پيروى از فقه شيعى داشتند بر آن افزود ، اين امر سبب شد كه علماى برجسته‌اى نظير القشيرى و ابو المعالى الجوينى به حجاز بگريزند ، اما بعدها از افراط در جانبدارى مذهب حنفى دورى جست و در صدد بود تا ميان حنفيان و شافعيان را آشتى دهد . مدت وزارت عميد الملك هشت سال و چند ماه بود . سرانجام به علت تحريك و توطئه‌چينى نظام الملك و موافقتش با سلطنت سليمان ، دستگير و به مرو روانه شد و در ذى الحجه 456 ه . به دستور آلب ارسلان به قتل رسيد . عمر وى چهل و چند سال بود . از گفتهء اوست كه مىگويد : « مرگ تلخ است ولى اگر دل من تشنهء بزرگى باشد درين راه اين شرنگ را در كام شيرين حس مىكند . وسوسه رياست در سر من تخم نهاد در سر من مىگردد و مىترسم سرم را به اطراف بگرداند » ( كنايه از جدا شدن سر از تن ) . بندارى ، تاريخ سلسله سلجوقى صص 36 - 35 ، نجم الدين ابو الرجاء قمى ، تاريخ الوزراء ، به كوشش محمّد تقى دانش‌پژوه ، مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگى ، چاپ اول ، 1363 ، صص 74 - 89 ؛ خواندمير ، دستور الوزراء ، با تصحيح و مقدمهء سعيد نفيسى ، انتشارات اقبال ، چاپ دوم ، 2535 ، صص 148 - 149 .