محمد سام آورد . جمال الدين گفت : اى موسى [ 524 ] زينهار كه با هيچ آفريده نگويى كه چنين نامه يافته‌ام . روز ديگر آن شخص كه حامل مكتوب بوجاى بود ، به دروازهء خوش رسيد . قضا را جمال الدين محمد سام بر بام دروازه بود . آن شخص را پيش او بردند . بترسيد و گفت : به جان زنهار . بعد از آن كركاو خود را بشكافت و آن نامه را به جمال الدين محمد سام داد . جمال الدين محمد سام شاه اسمعيل را بخواند و نامه را به دو داد و گفت : شاه بداند كه بوجاى ملعون مىخواهد كه ميان من و تو به هم برآرد . به تجديد بار ديگر باهم عهد بستند . [ 525 ] 96 . قتل پهلوان بار احمد و محمود فهاد چنين مىگويد بندهء ضعيف نحيف گناهكار پراوزار سيفى هروى رزقه اللّه علما نافعا كه شخصى بود در غايت جلادت و زور و دانايى ؛ او را پهلوان بار احمد « 1 » خواندندى . محتدش از شهر سجستان بود و مولدش خطهء هرات . بيشتر ايام و ليالى خود را به كشتىگيرى و تيراندازى منقضى گردانيده بود ، و هردو هنر را به كمال حاصل كرده ؛ به خدمت از مرتبهء كشتىگيرى به معمارى رسيد ، و از معمارى به جاندارى نقل كرد ، و تقرّبى هرچه بيشتر يافت . [ 526 ] و قرب دويست تن از مبارزان و عياران هروى مريد و هواخواه او بودند . چون ملك فخر الدين ، جمال الدين محمد سام را قايم مقام خود در هرات نصب كرد و جمال الدين محمد سام ، دانشمند بهادر را به قتل آورد و در شهر هرات والى گشت ، پهلوان بار احمد را حسد دامنگير شد . مبارزى بود نخشبى - محمود فهاد نام - دليرى بود كارديده ، و به قلعه‌گيرى نام تمام داشت ، و تركى بود هم از مبارزان ملك فخر الدين ، او را ينكبى تيرگر گفتندى . صد مرد نام‌دار مأمور او بود [ ند ] . پهلوان بار احمد ، روزى اين هردو را به وثاق خود طلب داشت و گفت : اى اصحاب ! جمال الدين محمد سام بغايت فضول و بزرگ‌منش شده است و خود را ملكى فرض كرده ؛ مرا در خاطر آن است كه او را به قتل رسانم و حصار را بگيرم . و بوجاى نيز به من پيغام كرده كه اگر جمال الدين محمد سام را بگيرى و قاتلان پدر و برادران و اقارب مرا [ 527 ] به من سپارى ، حكومت شهر هرات را به تو ارزانى دارم . اگر شما در اين انديشه با من مددكار مىباشيد ، به زودى اين مراد ميسّر مىگردد . محمود فهاد گفت : هرچه پهلوان مصلحت بيند ، من بر آن جمله

--> ( 1 ) - چنان كه بعدا هم يار احمد ذكر شده ، ظاهرا يار احمد صحيح است .