پهلوان درويش محمد از روى علو « 1 » نسب در ميان اين طايفه مفاخر و مباهى بود زيرا كه از جانب پدر به سلسلهء خواجه عبد اللّه انصارى مىپيوست و از جانب مادر رشتهء انتساب خود را به خرقهء سلطان ابو سعيد ابو الخير مىبست . ( 98 b ) اما چون جمهور سلسلهء كشتىگيران به حسب [ و ] نسب مطعون و از دايرهء اصول بيرونند كه ايشانرا جت و لولى مىگويند ، سلطان حسين ميرزا هرگاه « 2 » با لشكر و سفرى « 3 » مىرفتند خواجگى عبد اللّه صدر را مىفرمودند : كه از براى درويش محمد مكتوبى مشتمل به ظرافت و محتوى « 4 » به مطايبه و لطافت انشا مىفرمودند . و درويش محمد را بدان معزز و سرافراز مىنمودند . چون درويش محمد در انشا بىمثل و عديم النظير بود حكم فرموده بودند كه : در برابر هرمكتوبى ، عرضه داشتى انشا كرده ، بعد از اداى دعوات و تحيات ، عرض حاجات و ملتمسات خود معروض دارد . خواجگى عبد اللّه مىفرمودند كه : آن مناسبت و سليقه‌اى كه درويش محمد در انشا داشت ما در « 5 » هيچ منشى و سخن‌آفرينى مشاهده نكرده‌ايم . و منشآت « 6 » خواجگى را كه از « 7 » براى وى انشا « 8 » كرده [ چون ] به غايت غريب و بديع بود كتاب خود را به آن زيب و زينت داديم . و آن منشآت كه نوشته شد اين است : اى زمرهء مفردان همه محتاجت * داده همه مهتران دوران باجت [ بر چرخ‌رسان سر كه خداداد « 9 » به لطف * بر تارك سروران دوران تاجت ]

--> ( 1 ) - A : علوى ؛ C : علو نسبت ( 2 ) - B : هرچگاه ؛ P : هرچگاهى ( 3 ) - A ، C : هرگاه به سفرى مىرفتند ؛ B : لشكرى و سفرى ( 4 ) - B ، T : مطوى ( 5 ) - P : از ( 6 ) - P : مكتوباتى ( 7 ) - B : را از ( 8 ) - P : براى انشا ( 9 ) - P ، B 2 : ساخت