مذهب خود ابا كردند و پس از شكنجه‌هاى سخت در سال 446 بقتل رسيدند . يوحنان مطران نيز در زمرهء آنان كشته شد . سال بعد پثيون « 1 » ، كه يكى از مهمترين شهداى عيسوى است و در نواحى كوهستانى ماد و ناحيهء دجله دعوت او پيشرفت بسيارى حاصل كرده بود ، شكنجه شد و بقتل رسيد و سر او را بر سخره‌اى گذاشتند واقع در قرب شاهراهى كه تيسفون را بنواحى شرقى كشور متصل مىنمود « 2 » . يزدگرد در سنوات آخر سلطنتش به سختى گرفتار جنگ كيداريان بود و در سال 447 بمرگ طبيعى فوت شد . پسر ارشدش هرمزد سوم ، كه با لقب شاهنشاهى در سگستان حكومت داشت ، بتخت نشست ، لكن برادر كوچك او پيروز ادعاى سلطنت داشت و با سپاهى ، كه از نواحى شرقى آورده بود ، به هرمزد ، كه در رى شكل 35 - سكه پيروز ( موزه ملى كپنهاك ) اقامت داشت « 3 » ، حمله برد . در مدت جنگ اين دو شاهزاده ، مادرشان ، كه دينگ نام داشت ، در تيسفون سلطنت مىكرد . اكنون مهرى موجود است ، كه صورت

--> ( 1 ) - Peshion ( 2 ) - هوفمان ، ص 68 - 43 ؛ لابور ، ص 126 و بعد . ( 3 ) - اينكه در بعضى از روايات عربى ( ر ك طبرى ، ص 872 ، نلدكه ، ص 115 و ص 117 ، يادداشت 3 ) آمده است ، كه پيروز از پادشاه هفتاليان سپاهى به يارى خود گرفت ، افسانه است و منشاء آن ظاهرا تقليد از سرگذشت كواذ پسر فيروزبذ ، كه با پادشاه هفتاليان عقد مودت بست و شرح آن پايين‌تر بيايد ، هنگام مرگ يزدگرد دوم هنوز هفتاليان بمرزهاى ايران نرسيده بودند ( ماركوارت . ايرانشهر ، ص 57 ) .