واقع ميشد ، زيرا در حينى كه ميان خون خود مىغلطيدند ، كسانى را كه در اطراف آنها بودند ، به زمين ميانداختند . اگر با وجود تير خوردن هنوز در قيد حيات مىبودند ، مردمان ماهر را بكمك مىطلبيدند تا تير را بيرون آورند . بدين ترتيب مادام كه روز بود اين وقايع خونين تكرار مىيافت و لجاجت طرفين باندازهء بود كه ظلمت شب هم هيجان محاربين را فرو نمىنشاند . شب‌هنگام فرياد مستحفظين مسلح طرفين در تپه‌ها مىپيچيد طرفداران ما بشرح لياقت امپراطور كنستانس مالك الرقاب عالميان ميپرداختند و ايرانيان از شاهپور ، كه او را شاهنشاه ( ساآنسان ) « 1 » و پيروز « 2 » يعنى غالب در نبردها ، مىناميدند ، تمجيد مىكردند . مجددا فرداى آن روز جنگ درگرفت و كثرت تلفات طرفين را مجبور كرد ، كه اعمال خود را چندى موقوف نمايند . اما در داخل شهر كه بيش از اندازه گنجايش خود سكنه داشت ( زيرا علاوه بر بيست هزار نفر سكنه آن هفت لژيون رومى نيز در آن بود ) ، دفن كشتگان ديگر امكان نداشت و از بدبختى طاعون نيز شيوع يافت مقارن اين احوال ايرانيان براى محافظت سربازان خود ، گرداگرد شهر سنگر بسيار از سبدهاى پر خاك برمىافراشتند و صفه‌هايى براى حمله به پا مىكردند و برجهاى بلندى بنا مينمودند ، كه سمت جلو آن از آهن پوشيده بود و بر هر يك منجنيقى قرار ميدادند تا مدافعين حصار را دفع كنند . محصورين متهورانه چندين بار از شهر بيرون آمدند . هفتاد نفر تيرانداز ايرانى از مستحفظين سلطنتى براهنمايى يكنفر از فراريان رومى ، برجى از سمت جنوبى حصار را فرو گرفتند و صبح از آن مكان عبايى ارغوانى حركت داده ، بايرانيان اشاره كردند ، كه شروع بحمله نمايند . سربازان ايرانى از پلكان بالا رفتند ، در اين اثنا روميان منجنيقهاى خود را به سمت آن برج راست كرده و تيرهاى بزرگى از چوب افكندند ، كه گاهى دو دشمن را بهم ميدوخت و پس از اينكه برج بدين ترتيب از وجود دشمن تصفيه شد ، مدافعين قواى خود را بر روى ديوارها جمع كردند و چنان پيشرفتى حاصل نمودند ، كه

--> ( 1 ) - Saansan ( 2 ) - Pirosen