جشن‌هاى ساليانه عهد ساسانيان « 1 » عموما داراى صورت دهقانى و روستايى بوده و در اصل با امور كشاورزى بستگى داشته است . چون دين رسمى ساسانيان اين اعياد را پذيرفته بود ، هنگام اجراى جشن از يك طرف مراسم مذهبى صورت ميگرفت و از طرف ديگر تشريفات و اعمال خاصى انجام مىشد . مبداء اين اعمال اخير ، اعتقاد بسحر و جادو بوده ، اما رفته‌رفته مبدل بمراسم عادى گشته ، تفريحات عاميانه نيز از هر قبيل در آن وارد شده بود . چنان كه رسم عوام الناس است و محققان رسوم عاميانه ملل به خوبى از آن اطلاع دارند ، اكثر اين جشن‌هاى ساليانه را مردمان با يكى از حوادث تاريخ داستانى مربوط ميكرده‌اند . مثلا فلان عيد را يادگار فلان واقعه ميدانستند ، كه در عهد جمشيد يا فريدون يا پهلوانى داستانى رخ داده بود . سال زردشتيان دوازده ماه دارد ، كه هر يك را نام يكى از ايزدان بزرگ نهاده‌اند و ترتيب آنها از اين قرار است : 1 - فروردين Fravardin ( فروشىها Eravashi ) 2 - اردوهشت Urdvahiht ( اش و هشت Asha Vahishta ) 3 - خورداذ Khvaradh ( هوروتات Haurvtat ) 4 - تير Tir ( تشترى Tishtrya ) 5 - امرداد Amurdadh ( امرتات Ameretat ) 6 - شهريور Shahrevar ( خشثرويرى Khshathra Vairya ) 7 - مهر Mihr ( ميثر Kithra ) 8 - آبان Abhan ( « آبها » ، اناهيتا Anahita ) 9 - آذر Adhur ( آتر ، آتش Atar ) 10 - دذو Dadhv ( خالق ، اوهرمزد Ohrmazd ) 11 - وهمن Vahman ( وهومنه Vohu Manah ) 12 - اسپندارمذ Spandarmadh ( اسپنت ارميتى Speuta armati )

--> ( 1 ) - نيبرگ ، متون راجع به تقويم مزديسنى H . S , Nykbeg , Texte um mazdyasnischen Kalender , Upsala Univesitets Arsskrift 1934