تحت تأثير مذاهب مختلفه آرامى واقع شده است ؛ قدر متقن آنكه ، پارسيان ، بعد از انقراض ساسانيان ، نه از بيدخت خبرى دارند ؛ نه از خدايان ديگر مثل ننائى و بل و نبهو نامى برده‌اند . در خاتمه اين شرح مختصرى ، كه از ديانت رسمى ساسانيان نگاشتيم ، لازم است ، كه رأى صائب و مهم نيبرگ را « 1 » ذكر كنيم . ماه زردشتيان سى روز داشته و هر روزى بنام خدايى بوده است . در آخر فصل اول كتاب بندهشن نام اين سى روز درج شده در فصل سوم همان كتاب قاعده هست ، كه بموجب آن سى روز ماه را بايد به چهار دسته تقسيم كرد از اينقرار : 1 - اوهرمز / 2 - آذر / 3 - مهر / 4 - دين وهمن / آبان / سروش / ارد اردوهشت / خور / رشن / اشتاذ شهريور / ماه / فروردين / اسمان سپندارمذ / تير / ورهران / زامداذ خورداد / گوش / رام / مهرسپند امرداذ / دذو / واذ / انگران دذو / / دذو / مقصود از كلمهء دذو « 2 » ، كه در آخر سه ستون اول ديده مىشود ، اورمزد است ( در اوستايى دذوه « 3 » به معناى خالق است ) . در ستون اول ، اوهرمزد و شش امهرسپند « 4 » ( امش‌شپنت « 5 » ) آمده است « 6 » ، كه اوهرمزد هم در اول و هم در آخر آن ستون ( به صورت

--> ( 1 ) - II ، ص 128 و ما بعد . ( 2 ) - Dadhv ( 3 ) - dadhvah ( 4 ) - Amahrspand ( 5 ) - Amesha Spe nta ( 6 ) - وهومن VohuManah ، اش‌وهشت Asha Vahishfa ( « بهترين راستى » ) ، خشئرويرى Khshathra Vairya ( « تسلط خواستنى » ) ، سپنت ارميتى Armaiti Spenta ، هوروتات Haurvatat و امرتات Ameretat ( ر ك بالاتر ص 48 ) .