نمودند و تجزيهء سيستان را چنين تعبير كردند كه منظور به نوا رساندن افغانستان يعنى آن دولت دست‌نشاندهء انگليس و علىرغم مصالح ايران بوده است . رأى حكميت به صورت وضوح قطعى در محل مورد اجابت واقع نگرديد و اگر تا اندازه‌اى هم آن را قرين نتيجه و توفيق تلقى كنيم باز جاى ترديد نيست كه سياست عاقلانه اين باشد كه حكومت هندوستان اقدامات دليرانه ولى كم‌قدر و سپاس كميسيون‌ها را برعهده نگيرد چون‌كه امكان آن در ميان است كه هردو طرف اين كار را سوء تفسير نمايند و برحسب معمول يادگار نفرت‌انگيزى باقى بماند . وضع ادارى فعلى - شهر عمدهء سيستان ايران سه‌كوهه است وجه تسميه‌اش اين است كه سه تپه آن را احاطه نموده و قسمتى از شهر بر اين تپه‌ها بنا شده است . در موقع تشكيل كميسيون مرزى در سال 1872 در حدود 1200 خانه گلى داشته كه در آن موقع و هنوز فقط نيمى از آن مسكون است و تمام سكنه به كار فلاحت اشتغال دارند . شهر در حاصلخيزترين نقطه آن سرزمين واقع شده است ، ولى چنان كه قبلا هم اشاره كردم دستگاههاى ادارى و نظامى در نصرت‌آباد ( گلداسميد نصيرآباد ذكر نموده است ) كه نايب الحكومهء امير قاين در آنجا اقامت دارد و يكى از دو هنگ پيادهء ظاهرا هزار نفرى و در واقع كمتر از 800 نفر سربازى كه از سراسر ولايت فراهم مىشود در آنجا مستقر است و همچنين عده‌اى سوار و چند توپ در آنجاست . خدمت سربازى حرفهء دائمى است و در خانواده‌هائى كه سرباز مىدهند موروثى است . اسلحهء ايشان تفنگى است كه در ايران ساخته مىشود و يك سال در ميان به آنها اونيفورم مىدهند و مىگويند سالانه 20 قران ( 12 شلينگ ) و هفت من و نيم گندم دريافت مىدارند و هنگامى كه در سيستان مشغول خدمت مىباشند جيره‌اى نيز دريافت مىدارند « 1 » . كرسى سيستان افغانستان چخانسور يا چغانسور

--> ( 1 ) - اين ارقام كه راجع به سال 1886 است با مقررى عمومى پياده‌نظام ايران انطباق ندارد رجوع شود به فصل ديگر دربارهء قشون ايران ، ولى بدون ترديد اين پرداختى مثل خود سيستم آنها اتفاقى بوده است .