فصل سيزدهم روابط ايران با كشورهاى اروپاى مركزى ، غربى و آمريكا 1250 - 1313 هجرى قمرى ( 1834 - 1895 ميلادى ) مقدمه در دوره‌اى كه دول روس و انگليس رقابت سياسى و اقتصادى خود را در ايران به كمال رسانيده و از هر طرف ايران را در حلقه‌ى محاصره‌ى اقتصادى انداخته بودند و براى پيشرفت مقاصد شوم و استقلال‌شكنانه‌ى خود تلاش مىكردند ، روابط ايران با دول ديگر اروپايى نيز بسط مىيافت . بخصوص كه وقايع قرن نوزدهم اروپا مانند حلقه‌ى زنجيرى سرنوشت ملل و كشورهاى اروپايى را به خاورميانه و ايران پيوسته بود و دولت ايران خواه براى كمك و يارى و خواه به منظور تقويت موقع سياسى خود سعى داشت كه با كشورهاى اروپايى بخصوص با فرانسه و اطريش و آلمان كه آن زمان جزء قدرت‌هاى بزرگ جهان به شمار مىآمدند ، روابط سياسى و اقتصادى دايم برقرار كند . مسافرت‌هاى ناصر الدين شاه به اروپا و اعزام محصل به خارجه نيز در جلب‌توجه دول اروپاى غربى و مركزى به ايران و بسط سياسى و اقتصادى آن ممالك با اين كشور مؤثر بوده است .