اجلال فرموده ، در آنجا نيز به مراسم زيارت پرداخته ، « 1 » چون شب يلدا بود ، به صحبت تفأل از كتاب لسان الغيب ، خواجه حافظ شيرازى ، رغبت فرمودند كه شب دراز را به آن صحبت به سحر آورده باشند . در فال اول همين غزل آمد كه مطلع آن اين است « 2 » : دلا رفيق سفر بخت نيكخواهت بس * نسيم روضهء شيراز پيك راهت بس « 3 » در آن شب اوقات صحبت شاهزادهء و الا به خواندن خواجه عرفانيت انتما صرف شده ، آخر شب به استراحت غنودند . « 4 » قدمگاه مبارك در دامان كوهى « 5 » متصل به دو رود اتفاق افتاده ، جايى خوش‌فضا و نزهتگاهى دلگشا است « 6 » و در آن مكان بقاع « 7 » و عمارات و باغات طراوت‌بخشا و خيابان طولانى روح‌فزا واقع است « 8 » و از ابنيهء سلاطين رضوان مكين صفوى « 9 » است و اطراف آن خيابان مشتمل است بر درختهاى سرو با اندام و كاج ( 38 ب ) زمرّدفام « 10 » و از قرارى كه مسموع گرديد « 11 » طول آن خيابان دو فرسخ بوده كه به فاصلهء پنجاه « 12 » قدم از جانبين مقابل يكديگر سرو و « 13 » صنوبر غرس كرده بودند و از ميان نهر آبى كه منبع آن از بقعه « 14 » و در پيشگاه بقعهء مباركه و باغ و خارج باغ در چند موضع حوضهاى سنگ بسيار خوب ساخته و در سر هر مرتبه آبشارهاى مرغوب قرار داده‌اند و در سمت شرقى بقعهء مباركه چشمه‌اى است مسمى به « چشمه » كه محيط آن را حوض عميق از سنگ و آجر ساخته‌اند . مسموع شد كه از اعجاز مقدم مبارك جناب ثامن ائمه اثناعشر حادث گرديده . آبى در نهايت صفا و خوشگوارى دارد ، الحق در آن بهشت فرح‌افزا كوثرى روح‌پرور است . اگرچه به مرور دهور شكستگى و اندراسى در عمارات و باغ راه يافته و ليكن نسيم عنبربيزش دم از شميم جنّات النعيم مىزند .

--> ( 1 ) . مج : نيز مراسم زيارت را به عمل آورده . ( 2 ) . مج : تفأل كتاب خواجه لسان الغيب حافظ شيرازى رغبت فرموده ، اولا همين غزل آمده كه مطلع آن نوشته مىشود . ( 3 ) . مج : خاك راهت بس . ( 4 ) . مج : صحبت فيض موهبت و الا به ديوان خواجه صادق الولا صرف شده به استراحت مشغول شدند . ( 5 ) . مج : قدمگاه در دامن كوه . ( 6 ) . مج : جاى با نزه و هواى دلگشايى دارد . ( 7 ) . مج : بقعه . ( 8 ) . مج : طولانى وسيع الفضا . ( 9 ) . مج : صفويه . ( 10 ) . مج : اطراف آن مشتمل بر درختهاى سرو با اندام . ( 11 ) . مج : شد . ( 12 ) . مج : ده . ( 13 ) . مج : سروهاى . ( 14 ) . ملك : پس از اين كلمه جاى خالى هست .