يك سالى به طول انجاميد و با اين كه محصورين حاضر به تسليم شدند ، ولى از سختگيرى دست برنداشت . سرانجام ميرويس او را نيز فريب داد كه چند منزل از قلعه دور شود تا ميرويس زنان و فرزندان را برداشته از قندهار بيرون رود و شهر قندهار را تسليم كند . كيخسرو چند منزل عقب نشست و سپاه را نيز اجازهء بازگشت داد و خود تنها با عدهء كمى از همراهان و صد نفرى از سپاهيان باقى ماند . هنگام صبح كه كيخسرو در خواب بود ميرويس از قلعه بيرون آمده بر او تاخت و او را به قتل رسانيد و اثاثه و دستگاه وى را نيز به دست آورد و سران گرجى و قزلباش را از دم شمشير گذرانيد و طوايف طاهرى و جمشيدى و خسروى و تيمورى و ديگر قبائل را به اطاعت درآورد . كشته شدن كيخسرو در سال 1124 واقع شد و كلمهء خسرو ميرزا ماده تاريخ آن است . از آن پس ديگر دربار صفوى بر ميرويس دست نيافت و او همچنان با استقلال فرمانروا بود تا درگذشت . ظاهرا براى تحكيم كار خود ، ميرويس مقدارى از اموال كيخسرو را براى فرخ‌سير پادشاه هند فرستاده و فرخ‌سير نيز او را فرمان ايالت صوبهء قندهار و خطاب حاجى امير خانى بخشيده بود . مرگ ميرويس را در سال 1128 تا 1129 نوشته‌اند و مدت حكومتش را پس از قتل گرگين خان شش سال . پس از وى برادرش عبد العزيز به حكومت رسيد و يك سالى بر مسند حكومت نشست . اما محمود پسر ميرويس با چند نفر از نزديكان خود بىخبر بر سر او تاخت و وى را به قتل رسانيد و خود به فرمانروائى منطقهء قندهار پرداخت و قلعه فراه را نيز گرفت و حوزهء حكومت خويش را تا سرحد سيستان و سراوان گسترش داد . درين زمان حادثه هرات پيش آمد و شورش ابداليان . اجداد ابداليان نخست در كوهستان كابل مسكن داشتند و سپس به حوالى هرات رفتند . در زمان شاه سليمان صفوى ، سردار ابداليان به نام حيات سلطان به مناسبت گناهى كه مرتكب شده بود ، از ترس به مولتا هند رفت . ولى اقوامش در هرات بودند . هنگام شورش قندهار و آمدن كيخسرو ، عبد الله خان پسر حيات سلطان با پسر خود اسد الله‌خان « محض اظهار نمك بحلالى و رسوخ عقيدت ديرينهء حقوق سلاطين صفويه » با پانصد ششصد سوار نزد كيخسرو آمدند . اما پس از كشته شدن كيخسرو و انقلابات ناشى از آن ابداليان بر هرات دست يافتند و اسد الله خان پسر عبد الله خان توابع هرات را مانند او به و غوريان و جام و لنگر و خواف و كوسويه و زوزن را گرفت و قلعهء فراه را نيز از دست عمال محمود بيرون آورد . دربار صفوى سرداران متعددى به تصرف هرات