محمد رضا نصيرى
17
اسناد ومكاتبات تاريخى ايران ( دوره افشاريه ) ( فارسي )
شرط اول آنكه بعد از انعقاد مواد صلح و صلاح و تحرير و تسطير تمسك موثوقهء صلحنامچه از طرفين محددين مجرب معتمد تعيين و تحديد حدود و توضيح علامات واضحهء حد قرارداده اتمام مصلحت نمايند . شرط ثانى آنكه به نحوى كه از زمان شاه اسماعيل الى زمان شاه سلطان حسين ، شاهان عجم . نامه و مكتوب و مراسلات به ركاب كامياب گردون قباب شهنشاه ، ظل الله ، و وزراء اعظم تحرير و ارسال مىنمودهاند ، به همان نهج ، بعد اليوم ، سلوك مسلوك و مراعات رسوم مزبور به عمل آمد ، از جانب بندگان و اولاد امجاد اخلاف عالى نهاد ايشان ، در حين ارسال نامه و مكتوب به دربار گردون اقتدار بيضا اشتهار دولت ابد مدت عليهء عاليه به وزراء اعظم و وكلاء افخم نيز مكتوب تحرير و از طرف دولت عليه ، به دستور معتادى كه به شاهان عجم مىنوشتهاند ، به اعزاز و توقير تحرير و تسطير و ارسال ، و به وزراء اعظم ايران ، كه عبارت از اعتماد الدوله است ، رقم و مكتوب ننوشته مجرد وزراء اعظم دولت عليه به طريقهء وزراء سابق كه به وزراء شاهان عجم مىنوشتهاند مكتوب تحرير و اعتماد الدولهگان ايران توقع مكتوب پادشاهى ننموده و مراعات اين دستور نمايند . شرط ثالث آنكه حجاج بيت الله الحرام و زائرين روضهء منورهء سيد الانام كه از مملكت ايران تصميم عزم زيارت نمايند ، ايشان را از ممالك محروسه المسالك پادشاهانه اذن بوده رخصت همايون دائما ارزانى و آمنا سالما ، بدون مانعى ، عبور و مرور نمايند . شرط رابع آنكه تجارت امرى است كه باعث رفاهيت و موجب منفعت است . بايد تجار طرفين به امنيت و سلامت عبور و مرور نمايند ، و در حين تجارت از طرفين موافق قانون و معمول راهدارى و ماليهء آن را ، كه گمرك مىنامند ، ادا و تسليم ، و اگر احدى متاع خود را مخفى و از گمركچى پنهان دارد ، به جهت عدم اختلال نظام تجارت و تاديب ، ماليهء آن را دو مقابل بازيافت نمايند . شرط خامس