پيغمبر خاتم در آن سخنان كه نه بقصد تشريع بلكه بقصد ترويج فضيلت ومحو تاريكيها ودفع پليدىها داشت ، غالبا سخن بتمثيل ميكرد كه طبع انسان حق را در غالب مثل بهتر ميپذيرد ، قرآن نيز أمثال فراوان دارد . إنّ اللَّه لا يستحيي أن يضرب مثلا ما بعوضة فما فوقها ولقد صرّفنا للنّاس في هذا القرآن من كلّ مثل . تمثيلات پيغمبر سبكى بديع داشت واز صميم زندگى عرب مايه ميگرفت ، أمثال إنجيل را ديده‌ايد كه همه از تاكستان ومزدوران باغ وكشت وزمين سخن ميكند كه در فلسطين باغ وبوستان وزراعت بود ، أمثال محمّد صلّى اللَّه عليه وآله بيشتر از صحرا ودشمن وراه ودريا سخن ميكند كه : ما أرسلنا من نبيّ إلّا بلسان قومه . كه زبان قوم تنها كلمات وعباراتشان نيست ، ذوق وتفكر وسليقه خاصشان نيز هست . به پندار من تمثلات نبوي ، در خور اينست كه كتابي مستقل از آن پرداخته آيد كه از تفكر در اين أمثال افقهاى تازه بر وى جان مىگشايد وأفكار تازه ميزايد ، وبراي تكميل اين مجموعه شمه‌اى از آن را در اينجا مىآوريم كه در هر يك بسيار نكته‌هاى لطيف هست . به بينيد در اين تمثيل ، راز هم‌بستگى اجتماعي را چه خوب بيان ميكند كه هميشه بليه أشرار باخيار نيز ميرسد .