ابو القاسم پاينده

8

نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول ص )

پرستش نخواهد كرد . » در جنگ أحد كه شكست در پيروان وى افتاد ودشمنان از هر طرف در ميانش گرفتند تا از ميانش برگيرند ، نيروى ايمانش سستى نگرفت ومضطرب نشد . بيشتر پيروانش از مقابل دشمن گريختند وأو را در معركه تنها گذاشتند اما خدا با أو بود . در جنگ حنين كه دشمنان در تاريكى شب بناگاه از كمينگاه بر سر مسلمانان تاختند وتفرقه در آنها انداختند ، وى با چند تن از صميمىترين ياران خود در مقابل انبوه دشمن كه چون سيل دمان ، از دامان كوه به اعماق درّه سرازير بود بايستاد ونه فقط بخيال فرار نيفتاد ، بلكه از فرط ايمان وحميّت ، چنان به هيجان آمد كه ميخواست يك تنه به قلب سپاه بزند واگر يكى از خويشاوندانش جلو استرش را نميگرفت هيچ چيز أو را از اين اقدام خطرناك باز نميداشت ، خطر بزرگ بود ولى ايمان وى از خطر بزرگتر بود . بدين طريق در مدّت زندگانى عملي خود در همه جا وهمه وقت با ايمان وثبات بجانب هدف عالي خويش كه كمال انسانيّت بود ، توجه داشت ، چيزى نگذشت كه سراسر عربستان وپس از مدّتى قسمت أعظم دنياي آن زمان پيرو تعليمات أو شد . مردى چنين بزرگ ونيرومند ومؤمن كه تا اين حد در مبادى خود استوار بود سزاوار است كه پيشواى جهانيان باشد زيرا تنها چيزى كه زندگانى پر آشوب اين جهان را با صلح وصفا وخوبى ونيكى وجمال قرين مىكند ايمان پاك واعتقاد بىخلل است . ايمان شعلهء حيات است وروشنى وگرمى آن ، جهان را از خاموشى وخمودى وسردى وتاريكى نجات ميدهد . روح بىايمان مانند سنگى جامد ويخى منجمد است كه در ظلمت ووحشت وبرودت وجمود فرو