9359 من أكرم الخلق التّحلّى بالقناعة . از گرامىترين خصلتهاست زيور يافتن بقناعت . 9360 من أمارات « 1 » الدّولة اليقظة « 2 » لحراسة الأمور . از نشانهاى دولت است بيدارى از براي حراست ونگهبانى كارها . 9361 من كمال السّعادة السّعى في صلاح الجمهور . از كمال نيكبختيست سعى كردن در آنچه صلاح حال معظم مردم وعامّهء ايشان باشد . 9362 من الواجب على الغنىّ أن لا يضنّ على الفقير بماله . از واجب بر توانگر اينست كه بخيلى نكند بر درويش بمال خود ، مراد به « واجب » ثابت لازمست كه ترك آن زشت باشد هر چند واجب شرعي نباشد كه ترك آن سبب عقاب شود وهمچنين در فقره‌هاى بعد . 9363 من الواجب على الفقير أن لا يبذل من غير اضطرار سؤاله . از واجب بر درويش اينست كه بذل نكند بي اضطراري سؤال خود را . 9364 من الواجب على ذي الجاه أن يبذله لطالبه . از واجب بر صاحب جاه يعنى قدر ومنزلت اينست كه بذل كند آنرا از براي طلب كنندهء آن ، يعنى كسى كه از أو طلب جاه كند وخواهد كه أو را صاحب جاه كند بذل كند جاه خود را در آن يعنى كار فرمايد آنرا در آن وسعى كند باعتبار جاهى

--> ( 1 ) شارح ( ره ) اين كلمه را بكسر الف ضبط كرده وبطور حتم ناشى از طغيان قلم است ، در معيار اللغة گفته : « والامارة يعنى العلامة وزنا ومعنى » ودر أقرب الموارد گفته : « الامارة ( بفتح الهمزة ) العلامة ج امارات وعليه قوله : « إذا طلعت شمس النهار فانّها * أمارة تسليمي عليك فسلّمى » ( 2 ) در هر دو نسخهء چاپى : « التّيقّظ » ( بلفظ مصدر باب تفعّل » .