7841 من قال بالحقّ صدّق . هر كه بگويد حقّ را تصديق كرده شود ، يعنى غالب اينست كه كسى كه حقّ گويد از قماش سخن أو مردم راستى أو را مىيابند وتصديق أو ميكنند . 7842 من عامل بالرّفق وفّق . هر كه معامله كند با مردم بنرمى وهموارى توفيق داده شود ، يعنى حقّ تعالى أو را در هر باب توفيق دهد . 7843 من ندم فقد تاب . هر كه پشيمان شود پس بتحقيق كه توبه كرده ، « توبه » بمعنى رجوع وبرگشتن از گناه است ومراد اينست كه همين كه كسى پشيمان شده از گناه ، اين قوبه است ، زيرا كه هر كه از چيزى در واقع پشيمان باشد يقين از آن رجوع كرده وبرگشته وديگر قصد كردن آن ندارد وحقيقت توبه همينست . 7844 من تاب فقد أناب . هر كه توبه كند پس بتحقيق كه انابت كرده « انابت بسوى حقّ تعالى » بمعنى رجوع باوست ، ومراد اينست كه هر كه توبه كند پس انابت نيز كرده زيرا كه كسى كه رجوع كند از گناه وبر گردد از آن بسبب گناه بودن آن ، رجوع وبرگشتن أو از آن باعتبار نافرمانى حقّ تعالى است در آن ، پس رجوع از آن رجوع از نافرمانيست بفرمانبردارى ، واين حقيقت انابت است ، ويا باعتبار اين كه كسى كه توبه كند از گناه وپشيمان شود از آن ، نمىشود كه رجوع بسوى حقّ تعالى نكند از براي عفو آن ودر گذشتن از آن پس انابت نيز كرده . 7845 من عدل نفذ حكمه . هر كه عدل كند جارى باشد حكم أو .