با آن از براي آن بلند ميكند مرتبهء صاحب آنرا ، و « دو چندان ميكند حسنات را » يعنى ثواب همهء حسنات صاحب خود را . وممكن است كه مراد بتضاعف آنها مطلق زياد شدن ثواب آنها باشد نه خصوص دو برابر شدن . 5408 رضى « 1 » المتعنّت غاية لا تدرك . خشنود شدن متعنت پايانى است كه دريافته نمىشود . « متعنت » كسى را گويند كه لغزش كسى را خواهد ودر پى آن باشد ومراد اينست كه : با چنين كسى سخن نبايد گفت ، زيرا كه غرض أو از سخنى كه گويد وسؤال كند تحقيق حقّ نيست كه هر گاه كسى تحقيق آن از براي أو بكند أو بآن راضى وخشنود شود وترك سخن كند بلكه غرض أو عناد ولجاجت است وترك آن نكند تا اين كه آدمي سخنى بگويد كه بلغزد در آن وخطا باشد ، يا اين كه بر حضار تلبيس كند وچنين نمايد كه أو لغزيده وخطا كرده ، پس با چنين كسى سخن نگفتن بهترست . وممكن است كه : مراد به « متعنت » كسى باشد كه خود را بمشقت اندازد ومراد اين باشد كه كسى كه خود را بمشقت اندازد از براي دنيا وسعى در آن رضا وخشنودى أو مرتبه‌ايست كه هرگز بآن نمىرسد بلكه هر چند سعى كند ومشقت كشد باز سعى كند ومشقت كشد وهر چند مطلب حاصل نشود مأيوس نگردد از آن ، وهرگاه حاصل شود مطلبي ديگر پيش گيرد ومشقت كشد از براي آن ، پس اگر كسى خواهد فارغ شود بايد كه راضى شود بنصيب وقسمت خود ، وراه مشقت از براي تحصيل زياد بر آن بخود ندهد . 5409 رضى اللّه سبحانه أقرب غاية تدرك . رضا وخشنودى خداى سبحانه نزديكترين پايانيست كه دريافته شود ، زيرا كه

--> ( 1 ) شارح ( ره ) كلمهء « رضى » را كه مصدر است در اينجا وساير موارد بألف ضبط كرده است .