هر كه سعى كند از براي آن وخود را نگاه دارد از معاصي البتة برسد بآن ودريابد آنرا ، بخلاف هر مطلبي از مطالب دنيوي كه ممكن است كه هر چند سعى كند از براي أو حاصل نشود . 5410 رضى اللّه سبحانه مقرون بطاعته . خشنودى خداى سبحانه همراه است با فرمانبردارى أو ، يعنى هر كه فرمانبردارى خدا كند البتة خدا راضى وخشنود گردد از أو ، پس آن راهى است كه البتة آدمي را بمطلب رساند . 5411 رزقك يطلبك فارح نفسك من طلبه . روزى تو طلب ميكند ترا پس آسايش ده خود را از طلب آن ، مراد چنانكه مكرّر مذكور شد اينست كه قدر ضروري از روزى البتة مىرسد وگويا آن طلب صاحب خود ميكند وسعى از براي آن در كار نيست پس بهتر اينست كه آدمي راضى شود بآن وآسايش دهد نفس خود را از سعى از براي روزى ، ومشغول گردد بسعى از براي آخرت كه ناچارست از سعى از براي آن وبىآن بآن نتوان رسيد . 5412 رضاك عن نفسك من فساد عقلك . خشنود بودن تو از نفس خود از فساد عقل تست . يعنى هر كه از نفس خود راضى وخشنود باشد واعتقاد اين داشته باشد كه أطاعت حق تعالى را چنانكه بايد بجا آورده اين نشان اينست كه عقل أو فاسد است ، زيرا كه اين محض عجب وخودبينى است ، وهر چند آدمي أطاعت كند بايد خود را مقصر داند تا اين كه حق تعالى تفضل كند بر أو . 5413 رضاك بالدّنيا من سوء اختيارك وشقاء جدّك .