بجهت آن سود آنرا گويد ، پس سخن گفتنى كه هيچ يك از آنها در آن نباشد كمال بىعقلى است ومحلّ تعجب است . 6285 عجبت لمن يرجو فضل من فوقه كيف يحرم « 1 » من دونه . عجب دارم از كسى كه اميد داشته باشد احسان كسى را كه بالاتر از اوست چگونه محروم مىسازد كسى را كه پست‌تر ازوست ! ؟ غرض اين است كه كسى كه احسان نكند بكسى كه پست‌تر ازو باشد احسان نكند باو نيز كسى كه بالاتر ازو باشد ، پس كسى كه اميد احسان از بالاتر از خود داشته باشد وبا وجود آن اميد احسان نكند بپست‌تر از خود محلّ تعجب است .

--> ( 1 ) شارح ( ره ) اين كلمه را بضمّ ياء وكسر راء ضبط كرده واز باب افعال گرفته است وگويا بجز سهو القلم وجهي نداشته باشد ، زيرا اين كلمه از « حرمه الشيء حرمانا إذا منعه ايّاه » است وبهمين معنى از باب ضرب وعلم بكار رفته است امّا « أحرم » بمعنى دخول در حرم ونظائر آنست كه بهيچ وجه در اينجا مراد نيست .