شفاعت كننده‌ايست قبول شفاعت كرده شده ، وگوينده ايست تصديق كرده شده ، يعنى در قيامت شفاعت كند وحق تعالى قبول شفاعت أو كند ، وگويا گردد وهر چه گويد حق تعالى تصديق آن كند ، وظاهر اينست كه : شفاعت آن از براي قاريان آن باشد وجمعى كه مواظبت كرده باشند بر تلاوت آن ، وهمچنين « گويائى آن » بشهادت وگواهى باشد بر مواظبت ايشان بر قرائت وتلاوت وخلاف آن . وممكن است كه عامّ باشد وشفاعت ديگران نيز كند ، وهمچنين گواهيهاى ديگر نيز بدهد . وظاهر اينست كه اين بر سبيل حقيقت باشد وحق تعالى أو را در قيامت گويا گرداند . وممكن است كه بر سبيل مجاز باشد وكناية باشد از اين كه حق تعالى ببركت آن گناهان جمعى را عفو كند پس گويا آن شفاعت كرده ، وهمچنين جمعى را باعتبار