بدرستى كه تو اگر مشغول گردى بفضيلتهاى نافله‌ها از اداى واجبها پس برابرى نمىكند فضلى كه كسب كنى آن را بفرضى كه ضايع سازى آن را ، مراد اين است كه : اشتغال بنوافل را نبايد مانع ساخت از پرداختن بفرايض بعنوانى كه باعث ترك آنها يا پس افتادن آنها از وقت فضيلت آنها گردد زيرا كه زيادتى كه آدمي كسب كند آن را باعتبار كردن نوافل برابرى نمىكند با فريضة كه تضييع كرده باشد آن را بفوت نمودن آن . وممكن است كه « 1 » ضايع كردن فريضة شامل ناقص كردن آن نيز باشد هر چند ترك بالكلية نشود مثل اين كه پس اندازد نماز را بآخر وقت چه از أحاديث ظاهر مىشود كه آن تضييع نماز است پس اشتغال بنوافل را باعث تضييع فريضة برين وجه نيز نبايد كرد يا پس انداخت از وقت فضيلت آن . 3794 انّك لن تدرك ما تحبّ من ربّك الّا بالصّبر عمّا تشتهى . بدرستى كه تو در نمىيابى آنچه را دوست مىدارى از پروردگار خود مگر بصبر نمودن از آنچه خواهش آن داشته باشى . مراد اين است كه وسيله نيست از براي دريافتن آنچه دوست مىدارى از بهشت وغير آن از ثوابها از جانب پروردگار خود يعنى دريافتن آن از جانب پروردگار خود باين كه عطا كند آن را بتو مگر اين كه صبر كنى از آنچه خواهش آن داشته باشى هرگاه آن مشروع نباشد پس صبر از آن براي رضاى حق تعالى وخشنودى أو موجب دريافتن آن است . 3795 انّك لن تلج الجنّة حتّى تزدجر عن غيّك وتنتهى وترتدع عن معاصيك وترعوى . بدرستى كه تو داخل نمىشوى بهشت را تا اين كه باز ايستى از گمراهى خود ، وكناره جوئى وباز ايستى از گناهان خود ورجوع كنى .

--> ( 1 ) عبارت « وممكن است كه ضايع كردن فريضة » تا آخر فقط در نسخه مدرسه سپهسالار ضبط شده است ودر نسخه أصل كه بخط شارح ( ره ) است نيست .