[ حرف الف بلفظ « ايّاك » و « ايّاكم » ] ( از آنچه وارد شده از حكمتهاى أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب - بر أو باد درود - در حرف الف بلفظ « ايّاك » ) واين نيز داخل است در باب أمر وحذر فرمودن زيرا كه « ايّاك » نيز بمعنى امر بحذر است وتفاوت همين در لفظ است ، فرموده است آن حضرت عليه السلام : 2631 ايّاك وفعل القبيح فانّه يقبح ذكرك ويكثّر وزرك . برتست كه بپرهيزى از كار قبيح يا از كردن قبيح ، پس بدرستى كه آن قبيح مىگرداند ذكر ترا ، وبسيار مىگرداند گناه ترا ، « قبيح مىگرداند ذكر ترا » يعنى باعث اين مىشود كه مردم ترا بزشتى ياد كنند . 2632 ايّاك والغيبة فانّها تمقّتك إلى اللّه والنّاس وتحبط اجرك . برتست كه بپرهيزى از غيبت ، پس بدرستى كه آن دشمن مىگرداند ترا بسوى خدا ومردم وباطل ميكند اجر ترا ، يعنى در كارهاى خيرى كه كرده باشى . 2633 ايّاك والحرص فانّه شين الدّين وبئس القرين . برتست دورى از حرص ، پس بدرستى كه آن عيب دين‌داريست وبد همنشينى است 2634 ايّاك والشّكّ فانّه يفسد الدّين ويبطل اليقين . دورى كن از شك پس بدرستى كه آن فاسد ميكند دين را وباطل ميكند