حسين بن معين الدين الميبدي ( مترجم : زمانى )
48
ديوان أمير المؤمنين ( ع )
اندرزهاى قرآن پند بگيرد ؟ 83 - كتاب خدا ( قرآن ) را تا آنجا كه قدرتدارى بخوان ودر ميان كساني كه به قرآن عمل مىكنند وآن را در نظر دارند آن را قرائت كن . 84 - قرآن را با فكر ، خضوع ونزديك شدن به خدا بخوان ، كسى كه به خدا نزديك گردد ، مقرب حقيقي است . 85 - خداى خود را كه تكامل ورشد مىدهد از روى إخلاص عبادت كن وبه مثالهائى كه در قرآن بيان مىشود خوب دقت نما . اى دوست مشو ز ياد قرآن غافل * مىخوان همه دم ميان جمعى عامل آن دم كه رسد نوبت درست به مثل * از وجه مناسبت نگردى ز أهل « 1 » 86 - آنگاه كه به آيهاى رسيدى كه ترسناك است واز عذاب خدا سخن مىگويد توقف كن وأشك بريز ! 87 - ( بگو ) أي خدائى كه هركس را بخواهى از روى عدالت عذاب مىكنى مرا در رديف كساني كه عذاب مىكنى قرار مده ! 88 - من از لغزش وگناه خود توبه مىكنم وفرار مىنمايم وآيا به هنگام فرار به غير از تو گريزگاهى هست ؟ گاهى كه رسد درس به آيات عذاب * بايد كه ز ديدهها روان سازى آب اقرار كنى به جرم وگمراهى خويش * باشد كه به فضل خود به بخشد توّاب 89 - آنگاه كه به آيهاى از قرآن رسيدى كه در آن از وسائل بهشت ونعمتهاى شگفتانگيز آن سخن مىگويد ، 90 - از خدا از روى إخلاص وناله بخواه وهمانند كسى كه به خدا نزديك مىگردد
--> ( 1 ) - ز أهل : مانند كلمه غافل : فراموشكار .