يار نزديك‌تر از من به من است * وين عجبتر كه من از وى دورم چه كنم با كه توان گفت كه يار * در كنار من ومن مهجورم وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ . أو به تو از تو به تو نزديكتر * تو ازو غافل چرايى در به در ما در جهانى زندگى مىكنيم كه پيوسته در معرض حوادثيم ؛ ومصيبتها ورنجها ومحنتها ودردها وپيشامدهاى ناگوار گرداگرد ما را فرا گرفته ، ما را پريشان خاطر مىكند وبه خود مشغول مىسازد وآزار مىدهد وزيان مىرساند - يا از درون مانند بيمارى وانحراف مزاج ويا از بيرون همانند جانوران مردم آزار ودوستان يا همسايگان يا فرزندان يا خويشان وبستگان جفاكار يا تصادفات وتصادمات واتّفاقات ناگهانى مانند زمين لرزه يا سيل وويران شدن خانه - واگر اتّفاقا كسى از همهء پيشامدهاى بد بركنار مانده ، بايد بداند كه اين حال پايدار نيست وروزگار بر اين وضع نمىماند وممكن نيست كه چرخ فلك هميشه به كأم أو بگردد . حوادث تلخ در انتظار انسان است كه أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « ما من أحد ابتلى وإن عظمت بلواه بأحقّ بالدعاء من المعافى الذي لا يأمن البلاء . » وهر كس نيازمند به دعا است ، در عافيت به سر برد يا مبتلى باشد وفايدهء آن رفع بلا وگرفتارى موجود يا جلب نفع مقصود يا پايدار ساختن خير موجود وجلوگيرى از زوال آن است كه در حديث دعا را گاهى سلاح ناميده‌اند وگاهى ترس كه حوادث وبلا را دور مىكند . أمير المؤمنين عليه السّلام گويد : دعا ترس ( سپر ) مؤمن است وهنگامى در را زياد بكوبى ، به روى تو باز مىشود كه : « من قرع بابا ولجّ ولج . » گفت پيغمبر كه چون كوبى درى * عاقبت زان در برون آيد سرى پيغمبر صلى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : آيا راه نمايم شما را به سلاحي كه از شرّ دشمنانتان برهاند وروزى شما را فراوان كند ؟ گفتند : آرى اى رسول خدا !