عبد الحسين فرزين عبد الحسين فرزين در بيرجند متولد شد . در زادگاهش به تحصيل دانش و كسب كمالات معنوى پرداخت ؛ سپس بر اثر ذوق ادبى به مطالعات خود در همان شهر ادامه داد . ارادت و علاقهء شاعر به خاندان عصمت و طهارت ( ع ) موجب شد كه قصايدى دربارهء پيشوايان بزرگوار مذهب ( ع ) به مناسبتهاى گوناگون به رشتهء نظم در آورد . بخشى از ديوان شاعر تحت عنوان « برگ سبز » در سال 1358 ه . ش چاپ شده است . 41 در ولادت باسعادت فخر زنان عالم ، حضرت فاطمهء زهرا عليها السلام نوبهار آمد و گرديده گلستان خرّم * پهنهء خاك فريبا شده چون باغ ارم لشكر بهمن و ديماه فرارى گشتند * زده بر كوه و در و دشت ، بهاران پرچم فرح‌انگيز نمودند فضاى بستان * سنبل و نسترن و ياسمن و اسپرغم ابر آذار گهر ريخت به باغ و صحرا * چهرهء سبزه بياراست به دُرّ شبنم بلبل از وصل گل و ديدن دلدار شده است * در چمن نغمه سرا گاه به زير و گه بم شادى و شور و طرب گشته به هر جا بر پاى * اثرى نيست ز اندوه و نشانى از غم اين سرور و شعف از ميمنت فاطمى است * كه بهاران زده هر گوشه‌اى اين گونه رقم جمعه در بيستم ماه جماد الثّانى * مهر رخشان جهان كرد منوّر عالم مفخر عالم هستى و وديعت ز خدا * شافع روز جزا دخت رسول اكرم با سجاياى نكو جمع نموده است جمال * نيك گردانده به هم سيرت و صورت مدغم