فخر زنهاى جهان است بتول اطهر * به كنيزى درش هست مباهى مريم پرورانيده حسينى كه نموده است فدا * جانش اندر ره حق تا كَنَد از بيخ ستم پرورانده است به بر شاخ گلى چون زينب * كه نموده است به هم فضل و شجاعت توأم يازده كوكب رخشنده از او نور گرفت * كه ازيشان شده اركان ديانت محكم قرة العين نبى مام عزيز حسنين * همسر شير خدا سرور و سردار امم گر بسايى سر اخلاص به درگاه بتول * فارغ از رنج و تعب گردى و راحت ز الم ياد او درد تو را مايهء درمان باشد * آستانش دل هر خسته دلى را مرهم مدح ، « فرزين » نتوان فاطمهء زهرا را * كه درين راه تو را عجز زبان است و قلم