فهرست شماره ترتيب / نام گويندگان / مطلع قصايد و اشعار / صفحه 1 / سنائى / دين را حرمى است در خراسان / 27 2 / حسن كاشى / دوش چون دور شب تيره به پايان آمد / 30 3 / ابن يمين / گوهر افشان كن ز جان اى دل كه مىدانى چه جاست / 32 4 / ناصر بخارايى / صبح درآمد ز دلو يوسف زرين رسن / 36 5 / عصمت بخارى / اى روضه‌اى كه دهر ز بويت معطّر است / 39 6 / اوحد سبزوارى / گردون فراشت رايت بيضاى آفتاب / 43 7 / ابن حسام خوسفى / عبير مىدمد از ناف آهويان ختن / 46 8 / عبد الرحمان جامى / سلام على آل طه و ياسين / 49 9 / بابا فغانى / بود پيوسته نيّت در رياض روضه رضوان را / 50 / / خطى كه يك رقمش آبروى نه چمنست / 53 10 / فضولى بغدادى / زهى دمادم به بوى زلفت مذاق من خوش دماغ من تر / 55 11 / وحشى بافقى / تا شنيد از باد پيغام وصال يار گل / 60 12 / نظيرى نيشابورى / چنان رسيدن دى سرد ساخت دنيا را / 62 / / مرغ خوش الحان دلم غوغاى رضوان خوش نكرد / 66 13 / طالب آملى / باز خاطر ز عيش دلگير است / 70 14 / صيدى تهرانى / گردون نصيب ديدهء من كرد بيحساب / 74 15 / جويا كشميرى / نيافت سوز من از چرب نرميت تسكين / 77 16 / حزين لاهيجى / خوش آن كه دل به ياد تو رشك چمن شود / 80 / / قول و عمل زشت و نكو گرچه قضا كرد / 82 / / دل شاد را جمع ساغر نمايد / 85