بسم اللّه الرّحمن الرّحيم شكسته‌وار به درگاهت آمدم كه طبيب * به موميائى لطف توام نشانى داد « حافظ » « مقدّمه » سپاس خداوندى را كه آفريدگار جهان است ، داناى آشكار و نهان . بندگى پروردگارى را سزاست كه آفرينندهء انسان است . اوست ذات بيهمتايى كه براى راهنمايى بندگانش ، آدميان ، پيامبرانى فرستاد كه با سختكوشى و دلسوزى به انگيزهء امر الهى و كتاب آسمانى آنان را به سر منزل سعادت دو جهانى و يكتا پرستى ، رهنمون شدند . و درود بر بازپسين رسول الهى ، حضرت محمد ( ص ) ، بشير و نذيرى كه مردمان فرو رفته در كفر و ناسپاسى و نادانى را به خدا پرستى و ايمان به غيب و اخلاق حسنه دعوت كرد و نداى ملكوتىاش همان « بهتر سخن عشقى است كه در گنبد دوّار به يادگار » مانده و قرآن و سرگذشت‌هاى زندگى و « خلق عظيمش » حكايتگر عظمت بىمانند اوست . و درود بر امامان معصوم ( ع ) و پيشوايان پاك و اولياء و صدّيقين و شهداء باد كه به راه راست رفتند و مثل اعلى و نمونه‌هاى « انسانهاى كامل » را پيش‌روى بشر داشتند و حدّ و مرز كمال بشر را نه تنها در قول - كه در عمل ، به آدميان نشان دادند . اين حجّتهاى الهى و اين پيشوايان راستين دينى و مذهبى دارندهء بهترين كمالات بشرى بودند . از جهت خلق و خلق ، كامل . آنان بودند كه به انسانهاى كژرو و ناپاك كه قدر گوهر وجود و مقام خليفة اللهى خويش را نشناختند ، درس دادند ، درسى بزرگ : انسان مىتواند با پيروى از مقام شامخ حضرت رسالت و پيروى از قرآن و سنّت ، خود را از پليديها و زشتىها دور نگهدارد . پاك به جهان بيايد و پاك بزيد و پاك از جهان برود و جز به خير و سعادت مردم به چيزى نينديشد . تامّل در سيره و سرگذشت اين راهنمايان گرانقدر ، هر بشر منصفى را به تحسين