[ 23 ] ميرزا حبيب الله قاآنى فرزند محمد على گلشن از ايل زنگنه بود كه در ابتدا « حبيب » تخلّص مىكرد ولى به دستور حسنعلى ميرزا شجاع السلطنه ، حاكم خراسان ، تخلص خود را به « قاآنى » تغيير داد وى در انتخاب كلمات خوشايند و موزون كم نظير است چنان كه در اشعارش لفظ بر معنى غلبه دارد . قاآنى در قصيده سرايى پيرو منوچهرى است و معانى فلسفى و عرفانى و اخلاقى در اشعار او كمتر ديده مىشود . قاآنى كتابى دارد به نام « پريشان » كه به تقليد گلستان سعدى ساخته است ولى در اين تقليد توفيق چندانى نيافته . وفاتش در سال 1270 قمرى اتفاق افتاد . آرامگاهش در حضرت عبد العظيم در جوار قبر ابو الفتوح رازى است . در ستايش طاق و رواق مطهر و منوّر امام ثامن ضامن السلطان على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثنا « 1 » زهى به منزلت از عرش برده فرش تو رونق * زمين ز يمن تو محسود هفت كاخ مطبّق 1080945 خ 0 1 خ تويى كه خاك تو با آب رحمتست مخمّر * تويى كه فيض تو با فرّ سرمدست ملفق 2580945 خ 0 2 خ چو دين احمد مرسل مبانى تو مشيّد 3080945 خ 0 3 خ * چو شرع حيدر صفدر قواعد تو موثّق 4080945 خ 0 4 خ

--> ( 1 ) ديوان حكيم قاآنى شيرازى ، با مقدمهء ناصر هيرى ، تهران ، انتشارات گلشائى ، 1363 ش .