ز راه مورّد 7170945 خ 0 21 خ به رنج مؤبد 8170945 خ 0 22 خ * ز تيغ مهنّد 9170945 خ 0 23 خ به عيش مهنّا 0270945 خ 0 24 خ غرض چون به زاريش بدرود كردم * شد او جانب خانه ، من سوى صحرا به همراهى لشكرى ديو گوهر * همه فتنهء دهر و آشوب دنيا به بيغولهء غول هرگز نباشد * چو آن غول رويان عفريت سيما مجدّر 1270945 خ 0 25 خ جبين‌هايشان راست گويى * مسمّر 2270945 خ 0 26 خ سپرهاست پيدا به بيدا 3270945 خ 0 27 خ چو وصل آمده هجرشان روح‌پرور * چو هجر آمده وصلشان محنت افزا نكردم ز اقوالشان فهم حرفى * كه آيم ز اقوالشان در محاكا 4270945 خ 0 28 خ به حوا و آدم گر آن قوم باشند * ز اولاد آدم ز احفاد 5270945 خ 0 29 خ حوا به كوه و بيابانى اندر جهاندم * يكى خنگ كُه پيكر دشت پيما همه سنگ آن كوه جانكاه ، هايل * همه خاك آن دشت خونخوار ، غمزا مجدّر ز اشك اسيران حيران * مخمّر به خون شهيدان دروا 6270945 خ 0 30 خ ز سرما و گرماى آن كوه و وادى * چو خارا شدى موم و چون موم خارا ز سردى گهى غيرت مهر يوسف * ز گرمى گهى رشك سوز زليخا گهى برفرازى كه چون بخت نادان * گهى برنشيبى كه چون قدر دانا نمودم چو قعر زمين اوج گردون * نمودم چو اوج فلك قعر غبرا بر آن گر كسى از قضا كرد منزل * درين گر تنى از قدر جست مأوا خروشان به هر گام رودى درين ره * چو جوشنده ارقم 7270945 خ 0 31 خ چو پيچنده افعى شرنگ افاعى 8270945 خ 0 32 خ و زهر اراقم * برِ آب ناخوشگوارش گوارا ولى ز اشتياق حريمى در آن ره * همم خار گل بود و هم خاره خارا چو دانست چرخ ستمگر كه خواهم * كنم از درى غرهء 9270945 خ 0 33 خ خويش غرّا 0370945 خ 0 34 خ عنانم بپيچيد از آن ره كه مانم * جدا ز آستان على بن موسى ولى خداوند و و الا و والى * على عدوبند و عالى و اعلى زهى پادشاهى كه شاهان عالم * به درگاهت آورده روى تولّا تو آن پادشاه فلك بارگاهى * كه بر قدسيان چون كنى حكم و الا