محمد على مجاهدى
431
كاروان شعر عاشورايى ( فارسي )
دامنه تاثير آثار عاشورايى محيط قمى از پرآوازهترين شعراى آيينى در يك صد ساله اخير است و آثار مناقبى و ماتمى او به خاطر رسايى و شيوايى كلام و نيز ساختار محكم لفظى و غناى محتوايى مورد عنايت اهل ادب و عرفان قرار داشته است . مسلما عنايت سخنوران بزرگى همانند محيط قمى به مقولههاى مذهبى و عرفانى و اخلاقى در روند تكاملى شعر آيينى در سده اخير تاثيرگذار بوده است و آثار ماتمى او نيز از اين امر مستثنى نمىباشند . برگزيده آثار عاشورايى در ديوان چاپى محيط قمى سه اثر منظوم عاشورايى وجود دارد كه با نقل آنها اوراق اين دفتر را زينت مىبخشيم : در رثاى حضرت عباس ( عليه السلام ) آن قوى پنجه كه آزردن دلهاست فنش * الفتى هست نهان با دل غمگين منش جان رسيده به لب از دورى جانبخش لبش * دل به تنگ آمده از حسرت نوشين دهنش آنكه مىگفت بود حاصل ايام دمى * گشت ز انفاس خوش دوست مبرهن سخنش هر كه دارد چو تو زيبا رخ و نيكو قامت * نيست حاجت به گل گلشن و سرو چمنش گر به فردوس برندش غم غربت دارد * نيكبختى كه سر كوى تو باشد وطنش دوش در طرف چمن بلبل شيدا مىگفت : * نوبهار آمد و افزود غمم ز آمدنش باغ ماند به صف ماره و لاله و گل * به شهيدان به خون غرقه گلگون كفنش ابر در ماتم سقاى شهيدان گريد * كه همه عمر بود ديده گريان چو منش نور حق ماه بنى هاشم عباس كه هست * مهر او : شمع و دل جمع محبان لگنش زور بازوى يد اللّه ابو الفضل كه هست * چنگ ضرغام قضا پنجه دشمن شكنش حامل رايت و مير سپه عشق كه داشت * قوت سيل اجل همت بنيادكنش دستش از تن كه بريدند ، به كف محكم بود * رشته بندگى و مهر امام ز منش گفت در ماتم او شاه شهيدان گريان * ديد افتاده چو در معركه پرخون بدنش شد كنون قطع اميد من و پشتم بشكست * بعد ازين ، واى به حال دل و رنج و محنش