معاصر و معاشر بوده است . نياى بزرگوارش ملا رحيم شوشترى نيز از علماى مورد احترام عصر خود به شمار مىرفته . در مقدمهء ديوان چاپى او آمده است : « . . . وفائى شوشترى به زيارت بيت اللّه الحرام و مدينهء منوره و ائمهء بقيع عليهم السلام نايل و خدمت بسيارى از بزرگان عرفا و فقرا رسيده و از محضر مبارك‌شان كسب فيض نموده و سرانجام خود شاگردانى شايسته و دانشمند تربيت كرده است . وفائى شوشترى با اين كه از اجلهء عرفا و علماى زمان خود بوده و به دقايق و ظرايف فقر و عرفان آگاهى كامل داشته است ، اما به مصداق « العلم حجاب الاكبر » هرگز به معلومات ظاهرى توجه نداشته و تنها به دوستى و محبت مولى الموحدين امير المؤمنين و اولاد معصومين آن حضرت سلام اللّه عليهم اجمعين مباهات مىنموده است . تأليفات او : 1 . ديوان اشعار وفايى شوشترى . 2 . سراج المحتاج در سير و سلوك . 3 . الجبر و الاختيار 4 . اطباق الذهب . 5 . شهاب ثاقب در رد صوفيه به امر آيت اللّه حاج شيخ جعفر مجتهد شوشترى تأليف كرده است . سرانجام اين شاعر و مداح بااخلاص در ماه رجب المرجب 1303 ه . ق دعوت حق را لبيك گفت و در جوار بارگاه ملكوتى اربابش امير المؤمنين ( ع ) به خاك سپرده شد . . . . لازم به تذكر است چون در حاشيهء بعضى از نسخه‌هاى ديوان وفائى شوشترى اشعارى با تخلص ( مداح ) شوشترى به چاپ رسيده است ، اين امر بعضى از بزرگان و صاحبان تذكره را به اشتباه انداخته و آن دو را يكى پنداشته‌اند و حال اين كه مداح شوشترى نامش ميرزا عبد الرسول فرزند ملا عبد اللّه مىباشد . . . . » « 1 » سبك شعرى وفائى شوشترى طبع بسيار توانا و وقادى داشته و در انواع اوزان عروضى خصوصا اوزان مطنطن و دامنه‌دار آثار بسيار پرشور و بديعى را به گنجينهء شعر آيينى در زبان فارسى افزوده كه جلوه‌هاى معرفتى در آنها موج مىزند . وى در سبك عراقى و به سبك بزرگان سخن پارسى طبع‌آزمايى كرده و اين شيوهء بيانى را براى به تصوير كشيدن مفاهيمى كه در ذهن خود داشته برگزيده است .

--> ( 1 ) . ديوان حاج ملا فتح اللّه شوشترى متخلص به ( وفائى ) به انضمام اشعار ميرزا عبد الرسول مداح شوشترى ، به اهتمام مهدى آصفى ( انتشارات جمهورى ، تهران 1378 ) ، مقدمه .