العدل و التوحيد فى جانب * و حبّ اهل البيت فى جانب اگر دل من شكافته و تفتيش شود دو خط بدون كاتب در آن نوشته شده است . عدل و توحيد خداوند در يك طرف و حب اهل بيت در جانب ديگر . معرفى مؤلف كتاب ينابيع الموده او عالمى عابد و پرهيزكار و خودساخته ، شيخ سليمان فرزند ابراهيم مشهور به خواجه كلان ، فرزند محمد معروف و مشهور به بابا خواجه فرزند ابراهيم ، پسر محمد ، معروف به ابن شيخ ، سيد ترسون باقى حسينى قندوزى بلخى است . او در سال 1220 هجرى قمرى تولد يافت و مراتب اوليه علوم و آداب معاصر را در بلخ فرا گرفت و درس را بكمال رسانيد و از اعلام آنجا مفتخر به دريافت اجازات گرديد و به بلاد افغانستان و هندوستان مسافرت نمود و با بزرگان مشايخ طريقه نقشبنديه مصاحبت نمود و مقامات سير و سلوك خود را تكامل و در دين تفقه نمود ، « تا قوم خود را هنگامى كه بسويشان بازگشت نمود « 1 » بترساند » و سپس به قندوز بازگشت و زمانى در آنجا اقامت گزيد و علوم و آداب را انتشار داد و در آنجا يك مسجد جامع و يك خانقاه و يك مدرسه بنا و عازم سفر ببلاد روم گشت و چون رغبت وافرى به اقامت در مجاورت خانه خدا داشت ، مقدمات امر برايش فراهم آمد كه بجايگاه خليفه محمد صلاح نقشب و در مسند ارشاد خلفا ، از برادرش « محمد ميرزا خواجه ابن مولانا خواجه كلان » قرار گيرد ، و عالم فاضل « ملا عوض » را كه از افضل شاگردانش بود به اعطاء اجازت مفتخر و امر به تدريس نمود . شيخ سليمان قندوزى در سال 1269 همراه حدود سيصد نفر از شاگردانش كه « طلاب علوم دينه و اهل سلوك بودند » ، قندوز را از طريق ايران

--> ( 1 ) - برگرفته از شريفه : فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ . . . وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ . . . » توبه ، 122 .