از من بيزارى نجوييد در نهج البلاغه است كه براى يارانش فرمودند : « آگاه باشيد كه به زودى بعد از من مردى خروج مىكند بلعنده ، شكن‌باره ، آنچه را به دست آرد مىخورد و آنچه را بدان دست نيابد جستجو مىكند . اگر درصدد گشتن برآئيد نتوانيد او را كشت آگاه باشيد او كه خروج كرد شما را فرمان به سب و لعن و بيزارى جستن از من نمايد . اما سب ، پس مرا سب گوئيد ( براى حفظ جان و مالتان ) زيرا اين سب براى من زكات است و موجب حفظ جان و مال شما ( و علو مقام من ) . و اما بيزارى جستن پس از من بيزارى مجوئيد ، زيرا كه من بر فطرت پاك توحديدى متولد شده‌ام و در ايمان به اسلام و هجرت سبقت گزيده‌ام . چون على عليه السلام عزم قتال خوارج نمود ، به او گفته شد آنان از پل نهر عبور كرده‌اند . آن حضرت گفتند : پايگاهشان پائين‌تر از محل « نطفه » است . به خدا قسم از آنان نجات نمىيابد مگر كمتر از ده نفر و از شما كشته نمىشود مگر كمتر از ده نفر ( به طورى كه مورخين نوشته‌اند بعد از جنگ ، نه نفر از آنان فرار كرد و هشت نفر از اصحاب آن حضرت شهيد شدند ( ، و آب فرات به ( نطفه ) ناميده شد . پس از گروه خوارج ، چهار هزار نفر پائين فرات كشته شدند و بقيه آنان امان‌خواهى كردند مجموع محاربين خوارج دوازده هزار نفر بودند . خبر از هجوم مغول از جمله سخنان آن حضرت كه اشاره به صفات تركان مغول كرده است اين است كه فرمودند : « گويا من آنان را مىبينم مردمى هستند كه گويى صورتهاشان با چكش كوبيده شده لباسهاى ديبا و حرير مىپوشند و به گردن اسبهاى تيزرو مىچسبند و زمين كشتارگاه كشته‌گان مىشود به طورى كه مجروح از روى اجساد مقتول عبور مىكند به طورى كه آسيب نديده كمتر از آسيب‌ديده‌گانند . بعضى يارانش به او گفتند يا امير المؤمنين حقيقهء كه داراى علم غيب مىباشيد .